سلامت جو، طاهره سوری با تاکید بر اینکه هانتاویروس ویروس جدیدی نیست، اظهار داشت: این بیماری سال هاست در بسیاری از نقاط جهان شناخته شده و در برخی مناطق بومی شده است، اما زمانی که موارد ابتلا یا شیوع آن در منطقه یا محیطی خاص گزارش می شود، دوباره توجه مردم و رسانه ها به این ویروس جلب می شود.
وی افزود: این موضوع نیاز به شناخت دقیق تر مردم از ماهیت بیماری، راه های انتقال و اصول پیشگیری را دوچندان می کند.
سوری با عنوان این مقاله، ویروس هانتا عمدتا از طریق جوندگان به ویژه موش به انسان منتقل می شود، گفت: یکی از مهم ترین راه های انتقال، تماس غیرمستقیم با ادرار موش های آلوده است.
این متخصص بیماری های عفونی ادامه داد: زمانی که ادرار جوندگان در محیط باقی می ماند و خشک می شود، ممکن است ذرات آلوده در اثر آب و جارو، بالا آمدن گرد و غبار و یا حتی باد در هوا پراکنده شده و فرد از طریق استنشاق در معرض ویروس قرار گیرد. به همین دلیل محیط های آلوده و گرد و غبار از مهم ترین عوامل خطر در انتقال این بیماری هستند.
