سلامت جو به نقل از هلث دی نیوز، مردان معمولا پس از جراحی سرطان پروستات برای کاهش خطر عود سرطان تحت پرتو درمانی و هورمون درمانی قرار می گیرند.
با این حال، محققان گزارش دادند که به نظر می رسد هورمون درمانی برای بیشتر این مردان سود کمی در افزایش طول عمر دارد.
عمار کیشان، پزشک، محقق اصلی و معاون اجرایی انکولوژی پرتودرمانی در دانشکده پزشکی دیوید گفن در UCLA، گفت: «یافتههای ما نشان میدهد که برای اکثر مردانی که پس از پروستاتکتومی دارای سطوح PSA قابل تشخیص اما پایین هستند، پرتودرمانی بعد از عمل به تنهایی بسیار مؤثر است.
وی در بیانیهای گفت: با حذف ایمن هورمون درمانی در این بیماران، میتوانیم به طور بالقوه از ماهها درمان که ممکن است به طور قابلتوجهی بر کیفیت زندگی آنها تأثیر بگذارد، بدون افزایش امید به زندگی، اجتناب کنیم.
محققان در یادداشت های پس زمینه گفتند که هورمون درمانی از تولید تستوسترون که باعث رشد برخی سرطان های پروستات می شود، جلوگیری می کند.
کیشان گفت: “این درمان نشان داده شده است که نتایج را در مردانی که پروستات آنها هنوز با پرتو ترکیب می شود، سالم است.” با این حال، هنوز مشخص نیست که آیا این درمان برای مردانی که پس از جراحی قبلی رادیواکتیو دریافت میکنند نیز مفید خواهد بود یا خیر.
به گفته محققان، هورمون درمانی عوارض جانبی قابل توجهی برای مردان از جمله خستگی مفرط، گرگرفتگی، اختلال عملکرد جنسی، افزایش وزن، کاهش استخوان و افزایش خطر بیماری قلبی دارد.
برای مطالعه جدید، محققان داده های بیش از 6000 مرد را که در شش کارآزمایی بالینی شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند و پرتودرمانی را به تنهایی با پرتودرمانی همراه با هورمون درمانی کوتاه مدت یا بلندمدت مقایسه کردند.
نتایج نشان داد که تقریباً همان درصد مردان پس از 10 سال زنده بودند، چه هورمون درمانی دریافت کرده باشند یا نه – حدود 84٪.
محققان همچنین دریافتند که گسترش هورموندرمانی کوتاهمدت به طولانیمدت بقای بیماران را بهبود نمیبخشد، اما خطر گسترش سرطان به سایر قسمتهای بدن را اندکی کاهش میدهد.
با این حال، مردانی که سطوح PSA بالاتری داشتند، بهبود کمی در بقا نشان دادند که نشان میدهد هورمون درمانی ممکن است برای آنها مفید باشد. PSA (آنتی ژن اختصاصی پروستات) توسط غده پروستات تولید می شود و افزایش سطح آن می تواند نشانه سرطان پروستات باشد.
کیشان گفت: هدف ما همیشه درمان سرطان با کمترین آسیب است. این مطالعه به ما کمک می کند تا به سمت مراقبت شخصی تر برای مردان مبتلا به سرطان پروستات حرکت کنیم. با شناسایی بهتر افرادی که واقعاً از هورمون درمانی سود میبرند، میتوانیم درمان را هوشمندتر کنیم، مداخلات غیرضروری را کاهش دهیم و بر بهبود سلامت روانی کلی بیماران تمرکز کنیم.»
