امروز در میانه جنگ تحمیلی سوم بازخوانی آن حماسه از نقطه عطف تاریخی یک ضرورت راهبردی برای حفظ نظام فکری جامعه است. چند نکته را در این زمینه متذکر می شوم: 1- اصالت ایمان در منطق جهان آرا: در سخت ترین روزهای محاصره که شهر زیر آتش بود، شهید محمد جهان آرا سخنی گفت که امروز باید رسالت مدیریت بحران باشد: بچه ها اگر شهر بیفتد آن را پس می گیریم. مراقب باشید ایمان خود را از دست ندهید.
این دیدگاه نشان می دهد که در اندیشه دفاعی ایران; جغرافیا معلول است و ایمان علت. اگر در جنگ امروز و در برابر تهاجم توامان دشمن، ایمان و اعتماد عمومی به عنوان قلب تپنده قدرت ملی خدشه دار نشود، هر سنگر از دست رفته را می توان بازیابی کرد. 2- خرمشهرها جلوتر هستند. از میدان تا دیپلماسی: عبارت راهبردی امام شهید که فرمودند: خرمشهرها در پیش هستند، دقیقاً به این دوران و ضرورت های آن اشاره دارد.
ما اکنون نه تنها در نبرد سخت، بلکه در زمینه های اقتصادی، رسانه ای و فناوری نیز با محاصره هایی روبرو هستیم که شکستن آن به همان روحیه عملیات بیت المقدس نیاز دارد. در این پیچ تاریخی اگرچه ابزار تغییر کرده است، اما اصل نبرد همان ایستادن در برابر اراده سلطه است.
توحید در اوج پیروزی: در دقایق باشکوه ورود به شهر که صدای خش خش بی سیم شهید احمد کاظمی در فضای اردوگاه طنین انداز شد، گفتگوی ماندگار در تاریخ ثبت شد. در آن لحظات حساس که سردار غلامعلی رشید با ناباوری و اشتیاق در اردوگاه از او پرسید: احمد یعنی الان خرمشهر هستی؟ خرمشهر را آزاد کردی؟ شهید کاظمی با وجد برخاسته از شکوه ایمان و تواضع مثال زدنی اعلام کرد: خرمشهر را خداوند آزاد کرد.
این کلمه بالاترین سطح ایثار در ساختار قدرت و پاسخ نهایی به تمام ابعاد جنگ تحمیلی سوم است. زیرا ثابت می کند که هرگاه ملتی برای خدا و در راه حق گام بردارد، محاسبات مادی دشمن در برابر امداد الهی رنگ می بازد.
صادقانه می گویم؛ خرمشهر برای ما شهر نیست، واحد سنجش است. هرجا ایثار جای خودخواهی را گرفت، خرمشهری آزاد شد. امروز در این پیچ بزرگ تاریخی پیوند بصیرت سردارانی چون جهان آرا با اخلاص توحیدی کاظمی تنها راه عبور از آزمون های سخت پیش رو است.
دکتر خلیل علی محمدزاده
