محققان گزارش کردند که این ترکیب – دسیتابین – سدازوریدین و ونتوکلاکس – نرخ پاسخ و نتایج بقای قوی را در میان افراد مسن مبتلا به لوسمی میلوئید حاد (AML) نشان داد.
محققان خاطرنشان کردند که سازمان غذا و داروی ایالات متحده ترکیب دارویی را برای درمان AML در بزرگسالان 75 سال یا بالاتر یا بیمارانی که قادر به تحمل شیمی درمانی نیستند، تأیید کرده است.
دکتر گیل روبوز، محقق ارشد و مدیر برنامه لوسمی بالینی و متاستاتیک در مرکز پزشکی ویل کورنل در شهر نیویورک، گفت: “پس از تایید، ما پیش بینی می کنیم که این رژیم خوراکی AML به استاندارد مراقبت برای بیماران مسن تر یا ضعیف تر تبدیل شود.”
به گفته محققان، از آنجایی که بیماران فقط باید قرص مصرف کنند، نیازی به مراجعه مکرر به بیمارستان یا کلینیک برای درمان داخل وریدی ندارند.
محققان در یادداشت های پس زمینه گفتند AML یک سرطان خون تهاجمی است که درمان آن به خصوص در افراد مسن دشوار است.
محققان گفتند که درمان استاندارد کنونی قرص ونتوکلاکس را با دسته ای از داروها به نام عوامل هیپومتیل کننده ترکیب می کند. Ventoclax پروتئینی را که سلولهای لوسمی برای جلوگیری از مرگ بیش از حد تولید میکنند، مهار میکند، در حالی که عوامل هیپومتیلاسیون با افزایش رشد و بقای سلولهای سالم به کند کردن پیشرفت سرطان خون کمک میکنند.
به گفته محققان، با این حال، عوامل هیپومتیل کننده باید در چرخه های ماهانه تجویز شوند و بیماران باید هر ماه پنج تا هفت روز را برای دریافت داروهای داخل وریدی در یک محیط پزشکی بگذرانند.
دسیتابین یکی از این عوامل هیپومتیل کننده است و داروسازان اخیراً نسخه قرصی از آن را با ترکیب آن با داروی دیگری به نام سدازوریدین ساخته اند. داروی اضافه شده از تجزیه دسیتابین هنگام مصرف جلوگیری می کند.
برای آزمایش اینکه آیا این نسخه قرص دسیتابین در ترکیب با ونتوکلاکس موثر است یا خیر، محققان 189 بیمار مبتلا به AML تازه تشخیص داده شده را که در ایالات متحده، کانادا و اسپانیا تحت درمان بودند، انتخاب کردند. در اینجا چیزی است که آنها پیدا کردند:
– همه بیماران به طور منظم ونتوکلوکس را همراه با پنج روز قرص دسیتابین – سدازوریدین در ابتدای هر دوره درمان مصرف کردند.
– تقریباً نیمی از بیماران (47%) به دارو پاسخ کامل دادند و تمام علائم سرطان از بین رفت.
حدود 63 درصد پاسخ کاملی را تجربه کردند که در آن تعداد سلولهای خون سالم به حالت عادی بازنگشت.
– میانگین بقای کلی تقریباً به 16 ماه رسید که با درمان های داخل وریدی موجود قابل مقایسه است.
– عوارض جانبی تقریباً مشابه درمان های داخل وریدی بود، معمولاً کاهش شدید گلبول های قرمز و سفید خون سالم.
محققان توصیه میکنند که سلولهای لوسمی را تا زمانی که به آستانه مشخصی برسند، به دقت کنترل کنید و سپس به طور استراتژیک مصرف Ventoclax را متوقف کنید تا بدن بتواند سلولهای خونی طبیعی را دوباره پر کند.
به گفته محققان، این ترکیب یک درمان قطعی نیست. بیماران باید درمان را ادامه دهند تا در حالت بهبودی باقی بمانند.
محققان در حال حاضر در حال بررسی چیزی هستند که آنها را درمان های سه گانه می نامند، که در آن داروهای هدفمند به ترکیبی از دو قرص اضافه می شود.
