سلامت جو به نقل از هلث دی نیوز، در مطالعه ای که اخیرا انجام شد، داده های بیش از 38 هزار فرد بالای 50 سال مورد بررسی قرار گرفت تا مشخص شود کدام عوامل فیزیکی بیشترین تأثیر را بر احساس استقلال، لذت و رضایت آنها دارد.
محققان قدرت گرفتن دست – نشانگر سنتی سلامت عضلانی – را با کیفیت زندگی بیماران در مقایسه با کارهای حرکتی معمولی مانند ایستادن، راه رفتن و بالا رفتن از پله مقایسه کردند.
در حالی که افراد مبتلا به آرتریت به طور کلی قدرت چنگ زدن ضعیف تری دارند، این مطالعه نشان داد که قدرت دست ارتباط بسیار کمی با نحوه ارزیابی زندگی بیماران دارد.
در عوض، قویترین شاخصهای سلامت ضعیف، دشواری در انجام اقدامات ساده و معمولی بود.
این مطالعه 7600 نفر مبتلا به آرتریت را با 31000 نفر بدون این بیماری مقایسه کرد. شرکت کنندگان از 28 کشور اروپایی بودند.
کیفیت زندگی با استفاده از پرسشنامه ای اندازه گیری شد که نشان دهنده احساس کنترل، استقلال، رضایت و لذت از زندگی پاسخگویان بود.
آسیمه کریم، نویسنده اصلی، استادیار دانشگاه شارجه در امارات متحده عربی، گفت: «آنچه ما پیدا کردیم قابل توجه بود. “در حالی که افراد مبتلا به آرتریت چنگال ضعیف تر و کیفیت زندگی پایین تری داشتند، گرفتن وضعیت واقعی بیمار را منعکس نمی کند.”
در عوض، او گفت: “حرکات روزمره که بسیاری از مردم آن را بدیهی می دانند – به ویژه بلند شدن از صندلی، راه رفتن و بالا رفتن از پله ها – چیزی است که واقعاً احساس آزادی را در یک فرد تعریف می کند.”
این مطالعه همچنین خستگی مزمن را به عنوان یک عامل اصلی، اما اغلب نادیده گرفته شده در سلامت بیمار شناسایی کرد.
به گفته محققان، پزشکان باید مدیریت انرژی را به اندازه تسکین درد در اولویت قرار دهند. هنگامی که بیماران احساس خستگی شدید می کنند و نمی توانند حرکت کنند، اعتماد به نفس و استقلال آنها به سرعت کاهش می یابد و منجر به کاهش کیفیت کلی زندگی می شود.
رضوان قیصر، یکی از نویسندگان و استادیار فیزیولوژی در دانشگاه شارجه، تاکید کرد که هدف درمان باید گسترده تر از مدیریت علائم باشد.
وی گفت: اگر میخواهیم کیفیت زندگی سالمندان مبتلا به آرتریت را بهبود بخشیم، باید فراتر از داروها نگاه کنیم و بر تحرک، انرژی و استقلال عملکردی آنها تمرکز کنیم.
