به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه علوم پزشکی تهران دریافتند که اکثر مادران تهرانی تصمیم میگیرند چه زمانی شیردهی خود را قطع کنند، اما بسیاری از آنها بهجای متخصصان مراقبتهای بهداشتی، به روشهای سنتی و توصیههای خانواده اعتماد میکنند. این یافتهها بر نیاز به راهنماییهای حساس فرهنگی برای کمک به خانوادهها برای عبور از این مرحله مهم رشد کودک تأکید میکنند.
چرا این مطالعه انجام شد؟
تغذیه با شیر مادر به طور گسترده به دلیل فواید سلامتی آن شناخته شده است، اما در مورد چگونگی تصمیم گیری مادران برای توقف شیردهی و حمایتی که در طول این انتقال دریافت می کنند، بسیار کمتر شناخته شده است. در حالی که دستورالعملهای بهداشتی به شدت بر شروع و حفظ شیردهی تمرکز دارند، روند خاتمه شیردهی به ویژه در کشورهای با درآمد کم و متوسط توجه نسبتا کمی را به خود جلب کرده است.
این محققان می خواستند درک بهتری از زمان قطع شیردهی مادران در تهران داشته باشند، چرا این تصمیم را می گیرند، از چه روش هایی استفاده می کنند و از کجا مشاوره می گیرند. آنها همچنین تجربیات عاطفی مادران را با استفاده از یک مدل بوم شناختی اجتماعی که تأثیرات فردی، خانواده، مراقبت های بهداشتی و جامعه را در نظر می گیرد، بررسی کردند.
مطالعه چگونه انجام شد؟
این مطالعه یک نظرسنجی مقطعی آنلاین بود که بین مارس و آگوست 2021 انجام شد.
محققان 420 مادر دارای فرزند سالم را از 28 مرکز بهداشت عمومی در سراسر تهران انتخاب کردند. تمام مادران شرکت کننده قبل از قطع کامل شیردهی به کودک خود شیر داده بودند.
این پرسشنامه شامل 42 سوال بود که شامل موارد زیر بود:
– مدت زمان شیردهی
دلایل قطع شیردهی
– روش های مورد استفاده برای قطع شیردهی
– منابع مشاوره و پشتیبانی
– تجربیات جسمی و عاطفی مادران
– واکنش های کودکان پس از پایان شیردهی
بسیاری از مادران نیز نظرات کتبی ارائه کردند که به محققان امکان می داد تجربیات شخصی خود را بهتر درک کنند.
محققین چه چیزی پیدا کردند؟
به نظر می رسد اکثر مادران نزدیک به توصیه های بین المللی شیردهی را متوقف می کنند.
یافته های کلیدی شامل موارد زیر بود:
86.4 درصد از مادران گفته اند که تصمیم قطع شیردهی در درجه اول با آنها بوده است.
56.2 درصد از آنها در سن 18 تا 24 ماهگی شیردهی خود را به طور کامل قطع کردند.
بسیاری از مادران از روش های سنتی از شیر گرفتن استفاده می کردند.
41.2 درصد مواد تلخ یا چسبنده را روی سینه خود مالیده اند.
32.9 درصد گزارش کردند که از محصولات دارویی بدون نسخه در طول فرآیند از شیر گرفتن استفاده کرده اند.
خانواده نقش مهمی داشت
این مطالعه نشان داد که اعضای خانواده و سنت های فرهنگی به شدت بر نحوه توقف شیردهی مادران تأثیر می گذارد.
بسیاری از مادران بهجای پیروی از دستورالعملهای رسمی بهداشتی، به توصیههای بستگان – بهویژه اعضای زن مسنتر خانواده – یا باورهای سنتی که از نسلی به نسل دیگر منتقل میشوند، تکیه میکنند.
محققان خاطرنشان کردند که این شیوهها حتی در میان زنان تحصیلکرده نیز رایج بود، و این نشان میدهد که سنتهای فرهنگی هنوز بسیار تأثیرگذار هستند.
پشتیبانی حرفه ای محدود بود
تنها حدود یک سوم از مادران (34.8٪) در طول فرآیند از شیر گرفتن با متخصصان مراقبت های بهداشتی مشورت کردند.
در میان کسانی که به دنبال کمک بودند، اطمینان عاطفی دلیل اصلی تماس با ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی بود.
محققان بر این باورند که این نشان دهنده یک شکاف در خدمات مراقبت های بهداشتی مادر است
شروع شیردهی بسیار بیشتر از کمک به مادران برای قطع شیردهی ایمن و راحت مورد توجه قرار می گیرد.
از شیر گرفتن اغلب احساسی بود.
قطع شیردهی فقط یک تصمیم عملی نبود.
بسیاری از مادران توصیف کردند که احساسات مختلفی را تجربه کردند، از جمله:
– تسکین
– اندوه
– گناه
– درد قفسه سینه
– ازدحام
برخی از مادران همچنین گزارش دادند که خستگی و نیازهای مکرر به تغذیه در تصمیم آنها برای توقف شیردهی نقش داشته است.
به گفته محققان، ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی باید از شیر گرفتن را به عنوان یک انتقال عاطفی که مستحق حمایت است و نه فقط توصیه های پزشکی، تشخیص دهند.
چرا این یافته ها مهم هستند؟
به گفته محققان، خدمات بهداشتی مادر و کودک می تواند با در نظر گرفتن مشاوره قطع شیردهی به عنوان بخشی از مراقبت های پس از زایمان، خانواده ها را بهتر حمایت کند.
نصیحت می کنند
توضیح نحوه از شیر گرفتن ایمن
در مورد مدیریت ناراحتی و ناراحتی قفسه سینه در کودکان مشاوره ارائه دهید.
ارائه جایگزین های فرهنگی مناسب برای شیوه های سنتی مضر بالقوه.
تشویق مشارکت بیشتر پدران، مادربزرگ ها و مادربزرگ ها، ماماها و کارکنان بهداشت جامعه در این انتقال.
محدودیت های مطالعه چه بود؟
محققان چندین محدودیت را در این مطالعه اذعان کردند: اکثر شرکتکنندگان مادران تحصیل کرده، با درآمد متوسط و اولزاده بودند که در مناطق شهری تهران زندگی میکردند، بنابراین یافتهها ممکن است معرف مادران روستایی یا سایر نقاط ایران نباشد.
داده ها با گزارش خود جمع آوری شد، به این معنی که برخی از مادران ممکن است رویدادها را به طور دقیق به خاطر نداشته باشند یا ممکن است تحت تأثیر مطلوبیت اجتماعی قرار گرفته باشند.
از آنجایی که این مطالعه مقطعی بود، ارتباطی را نشان می دهد اما نمی تواند علت و معلول را تعیین کند.
نظرات پدران و سایر اعضای خانواده شامل نمی شود، اگرچه آنها اغلب بر تصمیمات شیردهی تأثیر می گذارند.
خلاصه کلمه
این مطالعه نشان میدهد که قطع شیردهی در شهر تهران نه تنها بر اساس تصمیمات شخصی مادران شکل میگیرد، بلکه بر اساس سنتهای خانوادگی، انتظارات فرهنگی و دسترسی محدود به راهنماییهای حرفهای نیز شکل میگیرد. اگرچه اکثر مادران در حدود سنی که سازمانهای بینالمللی بهداشت توصیه میکنند، شیردهی را متوقف کردند، بسیاری از آنها به شیوههای سنتی و توصیههای غیررسمی تکیه کردند.
محققان نتیجه میگیرند که ادغام مشاورههای فرهنگی حساس از شیر گرفتن در مراقبتهای روتین بهداشتی مادر و کودک میتواند این انتقال مهم زندگی را ایمنتر و کمتر استرسزا برای مادران و کودکان کند.
