وظایف روابط عمومی نهادهای نظام سلامت در روزهای نبرد – خبرگزاری مهر ایران و جهان

به گزارش خبرگزاری مهر، مجید احمدی با اشاره به روز جهانی روابط عمومی به عنوان فرصتی برای بازنگری جایگاه این دانش و حرفه در نظام سلامت، اظهار داشت: در ادبیات مدرن روابط عمومی به ویژه در حوزه سلامت، دیگر با کارکرد تبلیغاتی یا اطلاع رسانی یک طرفه مواجه نیستیم. بلکه با یک سیستم ارتباطی راهبردی، مبتنی بر شواهد، گفتگو محور و اخلاقی روبرو هستیم که نقش آن در شرایط بحرانی و دفاعی تا سطح «کارکرد حکمرانی نرم» ارتقا یافته است.

با این رویکرد به 2 محور اساسی در تبیین نقش این نهاد در دوران جنگ اشاره می کنیم.

1. روابط عمومی نهادهای نظام سلامت در شرایط جنگ. از اطلاعات تا مدیریت معنا

بر اساس نظریه های مدرن روابط عمومی، از جمله «مدل دوجانبه متقارن گرونیک» (نظریه تعالی) و «ارتباطات بحران و ریسک» (Crisis & Risk Communication)، وظیفه روابط عمومی در موسسات پایه سلامت فقط مدیریت پیام نیست، بلکه مدیریت اعتماد، درک ریسک و سرمایه اجتماعی است.

در شرایط خاص و جنگی، نهادهای مسئول بهداشت و تولید علم پزشکی با سه چالش همزمان مواجه هستند:

1- عدم قطعیت علمی و بالینی در شرایط نوظهور

2- افزایش اضطراب عمومی و فرسایش روانی جامعه

3- شایعه پراکنی، اطلاعات کذب و عملیات مخرب رسانه ای

در چنین فضایی روابط عمومی باید به سمت مدل «ارتباطات مبتنی بر شواهد» حرکت کند.

در این چارچوب روزنامه نگاری پزشکی و روزنامه نگاری تخصصی سلامت اهمیت مضاعفی پیدا می کنند. روابط عمومی نظام سلامت نه تنها باید اخبار سازمانی تولید کند، بلکه باید شکل گیری جریان حرفه ای روزنامه نگاری تخصصی را تسهیل کند.

در شرایط جنگی روابط عمومی سلامت باید

– به عنوان “منبع رسمی روایت علمی” عمل کنید.

– جلوگیری از تحریف حقایق میدانی با ایجاد شبکه ارتباطی فعال بین محققان، مدیران نظام سلامت و خبرنگاران متخصص.

– حفاظت جدی از چارچوب های اخلاق حرفه ای در اطلاعات پزشکی (مانند حفظ کرامت بیماران، پرهیز از هیجانات آسیب زا).

بر اساس ادبیات ارتباطات بحران، در چنین شرایطی «سرعت بدون دقت» و «اطمینان بخشی بدون مدرک» هر دو مضر هستند. هنر روابط عمومی علمی ایجاد تعادل بین این دو است.

2. نقش روابط عمومی در ارتقای تاب آوری، اخلاق حرفه ای و همدلی اجتماعی

تاب آوری اجتماعی در حوزه سلامت تنها به آمادگی جسمانی سیستم ارائه خدمات پزشکی محدود نمی شود. بلکه بستگی به تاب آوری ذهنی، شناختی و اخلاقی جامعه و نخبگان دارد. نظریه «ارتباطات حمایتی» و رویکرد «روابط عمومی مبتنی بر سرمایه اجتماعی» نشان می دهد که پیام های ارتباطی می توانند به طور مستقیم بر ادراک کنترل، امید اجتماعی و اعتماد نهادی تأثیر بگذارند.

در جامعه پزشکی روابط عمومی می تواند باشد

– برجسته کردن مسئولیت اجتماعی حرفه پزشکی؛

– نمایندگی از تلاش های حرفه ای و ایثارگرانه کارکنان درمان.

– تقویت گفتگو بین نخبگان حوره سلامت، مدیران و افکار عمومی.

کمک به شکل گیری نوعی “همدلی ساختاری”؛ همدلی که فراتر از احساسات موقتی است و به یک فرهنگ سازمانی و اجتماعی پایدار تبدیل می شود.

همچنین، در شرایط جنگی، روابط عمومی می تواند روایاتی را برجسته کند که:

– بر توانایی علمی و تعهد اساتید و نخبگان جامعه پزشکی کشور تاکید دارد.

– احساس مشارکت جمعی را در عبور از بحران افزایش می دهد.

خلاصه

روابط عمومی در موسسات بهداشتی پایه به ویژه در شرایط سخت و جنگی دیگر واحد پشتیبانی نیست. بلکه بخشی از معماری استراتژیک امنیت سلامت و کانون تولید انسجام اجتماعی و حس نوع دوستی است.

این موسسه با تکیه بر یک کارشناس مجرب و با انگیزه می تواند مرجع علمی و تخصصی موسسات پزشکی چه در زمینه های آموزشی و چه در زمینه های میدانی از جمله اورژانس، بیمارستان ها، سیستم های تولید و توزیع دارو و تجهیزات پزشکی باشد.

تا در روزهای جنگ و بحران در ذهن مردم رشد چشمگیری داشته باشد و از این طریق سرمایه اجتماعی کشور را تقویت کرده و به ارتقای تاب آوری مردم و نخبگان در برابر بحران ها کمک کند.

فراموش نکنیم که نتیجه جنگ اخیر در میدان نبرد نظامی مشخص نمی شود، بلکه نبرد در همه عرصه های زندگی مردم جریان داشته است و این باور و امید به پیروزی است که برنده میدان را رقم می زند. بنابراین شبکه همکارانم در روابط عمومی نهادهای نظام سلامت از وزارت بهداشت و درمان گرفته تا سازمان‌های زیرمجموعه و معاونت‌های ریاست جمهوری و دانشگاه‌های علوم پزشکی گرفته تا نهادهای نظارتی و تصمیم‌گیر از جمله فرهنگستان علوم پزشکی همگی شرکای راهبردی در تولید مسئولانه و انتقال دانش و امید به جامعه هستند.