به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از خانه ملت، سید جلیل میرمحمدی میبدی گفت: تمرکز تنها بر اجرای سطح یک پزشک خانواده پاسخگوی مشکلات نظام سلامت نیست و بدون تکمیل سطوح 2 و 3 و تامین منابع پایدار، اجرای سراسری این طرح منجر به اتلاف منابع نخواهد شد.
وی با اشاره به سابقه طولانی اجرای طرح پزشک خانواده در کشور گفت: در ایده پزشک خانواده تردیدی وجود ندارد و اگر این طرح به درستی اجرا شود می تواند پاسخگوی برخی از مشکلات حوزه درمان در کشور باشد اما مشکل اصلی نبود زیرساخت های اجرایی لازم برای اجرای آن در سطح کشور است.
میرمحمدی افزود: اجرای پزشک خانواده و نظام ارجاع طی 23 تا 24 سال گذشته با روش ها و مدل های مختلف از اجرای روستایی تا اجرای محدود در چند استان، شهرستان های زیر 20 هزار نفر و طرح های پایلوت متعدد در کشور، اما اتفاق نظر کارشناسان بر این است که هیچ یک از این مسیرهای اجرایی منجر به الگوی موفق و پایدار نشده است.
وی با اشاره به تاکید دولت بر اجرای مجدد برنامه پزشکی خانواده تصریح کرد: بارها به رئیس جمهور و وزیر بهداشت به صراحت اعلام کرده ام که بهترین راه برای پیشبرد این طرح، تمرکز بر اصلاح و تکمیل 2 مدل موجود است. یکی نسخه روستایی است که در حال حاضر اجرا می شود و دیگری نسخه شهری است که به صورت محدود در استان های فارس و مازندران اجرا شده است و وزارت بهداشت باید با امکانات محدودی که در اختیار دارد مشکلات این دو مدل را برطرف کند و دو نسخه موفق و قابل اعتماد ارائه کند نه اینکه بدون آمادگی طرح را به کل کشور تعمیم دهد.
میرمحمدی ادامه داد: اگر نسخه روستایی پزشک خانواده با رفع ایرادات به مدل استاندارد تبدیل شود، می توان آن را به عنوان نسخه قابل قبول پذیرفت. اما اجرای شتابان و سراسری بدون اصلاح ساختاری نتیجه ای جز هدر رفتن منابع نخواهد داشت.
این نماینده مجلس با انتقاد از تمرکز صرف بر اجرای سطح یک پزشک خانواده گفت: ساده ترین قسمت این طرح سطح یک است که در آن پزشک عمومی سلامت 2 تا 3 هزار نفر را بر عهده دارد.
وی یادآور شد: در سطح 3 که شامل ارجاع بیمار از متخصص به فوق تخصص است، زیرساخت های لازم وجود ندارد و تعداد کلینیک های ویژه، مراکز تخصصی و بیمارستان هایی که می توانند این فرآیند را پوشش دهند بسیار محدود است و همین موضوع سیستم ارجاع را به بن بست جدی رسانده است.
میرمحمدی با جمع بندی تجربیات دو دهه گذشته گفت: طرح پزشک خانواده در کشور به دلیل نبود زیرساخت ها، نبود تعهد سیاسی پایدار و ناتوانی در برآورده ساختن الزامات اجرایی عملاً شکست خورده است و اگر امروز بخواهند این طرح را با هر روش دیگری بدون اصلاح اساسی اجرا کنند، نتیجه ای جز هدر رفت منابع و اتلاف بیت المال نخواهد داشت.
وی با اشاره به اعتبارات پیش بینی شده در بودجه افزود: اعتبارات در نظر گرفته شده برای اجرای طب خانواده در لایحه بودجه 1405 کافی نیست و اجرای واقعی و ملی این طرح نیازمند منابع بسیار کلانی است و با ارقام محدود و پراکنده امکان تحقق آن وجود ندارد.
