رابطه علائم خاص افسردگی در میانسالی و خطر ابتلا به زوال عقل – خبرگزاری مهر ایران و جهان

اما بر اساس تحقیقات جدید، به نظر می رسد این رابطه به جای افسردگی کلی، ناشی از یکی از شش نشانه خاص است.

به گفته محققان، تمرکز بر این شش علامت ممکن است به افرادی که با افسردگی میانسالی دست و پنجه نرم می کنند کمک کند تا از زوال عقل در زندگی بعدی خودداری کنند.

فیلیپ فرانک، محقق و محقق ارشد در دانشگاه کالج لندن، گفت: “خطر زوال عقل به جای افسردگی به طور کلی با تعدادی از علائم افسردگی مرتبط است.”

فرانک در یک انتشار خبری گفت: «این رویکرد در سطح علائم به ما تصویر واضح‌تری از اینکه چه افرادی ممکن است دهه‌ها قبل از ابتلا به زوال عقل آسیب‌پذیرتر باشند، به ما می‌دهد. به نظر می رسد علائم روزمره ای که بسیاری از افراد در میانسالی تجربه می کنند، حاوی اطلاعات مهمی در مورد سلامت طولانی مدت مغز هستند. توجه به این الگوها می تواند فرصت های جدیدی برای پیشگیری زودهنگام ایجاد کند.»

برای مطالعه جدید، محققان داده های نزدیک به 6000 بزرگسال میانسال را که در یک مطالعه طولانی مدت سلامت در بریتانیا شرکت کرده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.

علائم افسردگی در سال‌های 1997-1999، زمانی که همه شرکت‌کنندگان فاقد دمانس و میانسال بودند، با میانگین سنی 55 سال ارزیابی شدند.

محققان سپس شرکت کنندگان را به مدت 25 سال دنبال کردند و تا سال 2023 تشخیص های زوال عقل را ثبت کردند. در این دوره، از هر 10 نفر (10٪) یک نفر مبتلا به زوال عقل تشخیص داده شد.

این تجزیه و تحلیل نشان داد که افراد مبتلا به افسردگی در میانسالی 27 درصد بیشتر در معرض ابتلا به زوال عقل در دوران پیری بودند.

با این حال، این خطر به طور کامل توسط مجموعه ای از شش علامت هدایت می شود:

• از دست دادن اعتماد به نفس

• مشکل در برخورد با مشکلات

• عدم عشق به دیگران

• اضطراب مداوم

• نارضایتی از نحوه انجام وظایف

• مشکل در تمرکز

به طور خاص، محققان دریافتند عدم اعتماد به نفس و دشواری در کنار آمدن هر کدام با افزایش تقریباً 50 درصدی خطر زوال عقل مرتبط است.

به گفته محققان، این شش علامت می تواند منجر به کاهش تعامل اجتماعی و تجربیات کمتر تحریک کننده مغز شود.

از سوی دیگر، این مطالعه نشان داد که سایر علائم افسردگی مانند مشکلات خواب، افکار خودکشی و خلق و خوی پایین ارتباط معنی‌داری با خطر زوال عقل نشان نمی‌دهند.

میکا کیویماکی، محقق ارشد و رئیس اپیدمیولوژی اجتماعی در دانشگاه کالج لندن، گفت: “ما دریافتیم که این الگوهای ظریف می تواند نشان دهد که چه کسی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به اختلالات عصبی است.”

با این حال، این تیم گفت که تحقیقات بیشتری برای تایید این یافته ها مورد نیاز است.