به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از رادیو سلامت، لیلا امامی در پاسخ به سوال مخاطبان مبنی بر اینکه آیا استفاده از قرص دیازپام برای درمان بی خوابی واقعاً بی خطر است یا خیر، افزود: اگرچه دیازپام و داروهای مربوطه ممکن است در کوتاه مدت به خواب راحت تری کمک کند، اما مصرف مداوم و بدون نظارت این داروها می تواند عواقب بسیار خطرناکی به دنبال داشته باشد.
وی تاکید کرد: این داروها نباید بدون نسخه و زیر نظر مستقیم پزشک مصرف شوند.
امامی در ادامه به یکی از جدی ترین چالش های این دارو یعنی بحث وابستگی اشاره کرد و توضیح داد: بدن انسان به تدریج به این دارو عادت می کند و این باعث می شود که فرد با ادامه مصرف یا حتی افزایش دوز دارو، همان اثر اولیه را تجربه کند. این روند قطع مصرف دارو را بسیار دشوار می کند و فرد در هنگام ترک دچار بی خوابی و بی قراری شدید می شود که خود چرخه خطرناکی است.
وی خاطرنشان کرد: با گذشت زمان دارو اثر اولیه خود را از دست می دهد و بیمار برای رسیدن به نتیجه قبلی به داروی بیشتری نیاز دارد. اگر این وضعیت کنترل نشود، می تواند به سرعت به اعتیاد به مواد مخدر تبدیل شود و کنترل مصرف را برای بیمار بسیار دشوار کند.
امامی به پیامدهای روانی مصرف طولانی مدت مواد مخدر اشاره کرد و هشدار داد: مصرف مداوم و بیش از حد داروهای آرامبخش مانند دیازپام می تواند احتمال ابتلا به زوال عقل از جمله آلزایمر را در آینده در افراد افزایش دهد.
وی تاکید کرد: خیلی ها فکر می کنند چون دارو در کوتاه مدت خواب را بهبود می بخشد بی خطر است اما این باور اشتباه و بسیار مضری است.
امامی در ادامه نگاه ویژه ای به سلامت سالمندان داشت و اظهار داشت: این داروها به ویژه برای سالمندان بسیار خطرناک است و مصرف آنها باید با احتیاط کامل همراه باشد. دلیل این حساسیت بالا این است که در سنین بالا این داروها احتمال گیجی و عدم تعادل را افزایش می دهند که خطر افتادن را به شدت افزایش می دهد. افتادن در افراد مسن می تواند مستقیما منجر به شکستگی لگن و عوارض جسمی بسیار جدی شود.
وی در پایان یادآور شد: بی خوابی در واقع علامت یک مشکل است نه یک بیماری مستقل. به جای بررسی علت اصلی مشکل، سعی نکنید بی خوابی را با داروهای آرام بخش سرکوب کنید. سلامت خواب را نباید با خطر اعتیاد، آسیب های مغزی و جسمی معاوضه کرد و مصرف دیازپام باید همیشه تحت نظارت دقیق پزشک و در کمترین زمان ممکن انجام شود.
