سلامت جو به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش می دهند که احتمال بروز ناتوانی در بیماران تحت درمان با داروی تزریقی Ocrelizumab (Ocrevus) کمتر بوده است.
به طور خاص، آنها عملکرد بهتری از دست و مهارت بازو داشتند و نیاز به استفاده کمتر از ویلچر داشتند.
گاوین جیووانونی، محقق ارشد و استاد نورولوژی در دانشگاه کوئین مری لندن، در بیانیه ای گفت: «این یافته ها مهم هستند زیرا نشان می دهند که درمان می تواند تفاوت معنی داری برای افراد مبتلا به اشکال پیشرفته تر ام اس ایجاد کند و می تواند به حفظ عملکرد دست و بازو کمک کند، که برای حفظ استقلال، فعالیت های روزانه و کیفیت زندگی مهم است.
محققان در یادداشت های پس زمینه گفتند PPMS بین 10 تا 15 درصد از افراد مبتلا به ام اس را تحت تاثیر قرار می دهد. برخلاف اشکال عودکننده ام اس، ناتوانی با گذشت زمان بدتر می شود و گزینه های درمانی را محدود می کند.
به گفته محققان، بحث در مورد اینکه آیا افراد مبتلا به ام اس پیشرفته تر ممکن است از درمان هایی مانند ocrelizumab بهره مند شوند یا خیر، وجود دارد.
Ocrelizumab در حال حاضر برای درمان اشکال مکرر آسم تجویز می شود. این دارو با هدف قرار دادن و از بین بردن سلول های ایمنی که باعث التهاب مرتبط با ام اس می شوند، عمل می کند.
برای مطالعه جدید، محققان بیش از 1000 بیمار PPMS را در 22 کشور انتخاب کردند و نیمی از آنها را به طور تصادفی برای دریافت ocrelizumab IV هر شش ماه به مدت تقریباً سه سال اختصاص دادند. نیمی دیگر یک دارونما IV دریافت کردند که به همان روشی که داروی فعال تجویز شد.
نتایج نشان داد که در مجموع، بیماران تحت درمان با ocrelizumab 30 درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به ناتوانی بودند.
به گفته محققان، Ocrelizumab همچنین بدتر شدن عملکرد دست و اندام فوقانی را تا 41 درصد طی 12 هفته کاهش داد و خطر نیاز به ویلچر را تا 52 درصد کاهش داد.
به گفته محققان، بیماران در صورت داشتن علائم فعالیت بیماری التهابی در اسکن MRI اولیه، سود بیشتری خواهند برد. خطر پیشرفت در این بیماران 55 درصد کمتر بود.
محققان گفتند: «داروی ocrelizumab در حال حاضر به عنوان درمانی برای ام اس فعال عودکننده- فروکش کننده و ام اس پیشرونده اولیه استفاده می شود. این نتایج میتواند به این معنی باشد که برای افراد بیشتری با ام اس پیشرونده زودرس که در حال حاضر به هیچ گزینه درمانی دسترسی ندارند، در دسترس است.
