سلامت جو به نقل از شین هوا، محققان دانشگاه فلیندرز استرالیا مطالعه جدیدی در مورد اینکه آیا نانوپلاستیک ها می توانند در کلیه ها، سیستم اصلی تصفیه خون بدن، تجمع یا آسیب ایجاد کنند، انجام داده اند.
نتایج این مطالعه نشان داد که اگرچه غلظتهای کمتر نانوپلاستیک (با قطر کمتر از 1 میکرون) اثرات سمی کوتاهمدت آنی بر سلولهای کلیه را محدود میکند، اما مقادیر بالاتر میتواند سلامت و عملکرد کلی سلول را به خطر بیندازد و باعث تغییر در شکل، بقا و تنظیم سلول شود.
هیدن گیلینگ، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه فلیندرز، می گوید: «نتایج همچنین نشان می دهد که این اثرات نه تنها تحت تأثیر غلظت، بلکه تحت تأثیر ترکیب پلیمری و اندازه ذرات قرار می گیرند، با برخی از ترکیبات که تغییرات سلولی قابل توجهی را حتی در دوزهای نسبتاً پایین ایجاد می کنند».
محققان هشدار دادند که آسیب مداوم و مکرر به سلول های تنظیم کننده کلیه می تواند عملکرد کلیه را مختل کند، کارایی فیلتراسیون و ظرفیت پاکسازی را کاهش دهد و منجر به تجمع بالقوه نانوپلاستیک ها در بافت کلیه شود.
این یافتهها همچنین بر نیاز به بررسی پیامدهای بیولوژیکی، از جمله آسیب بالقوه DNA و پیامدهای عملکردی طولانیمدت، برای ارزیابی کامل خطرات نانوپلاستیکهای محیطی بر سلامت کلیه و قرار گرفتن در معرض سیستمیک تأکید میکنند.
محققان هشدار دادند که زبالههای پلاستیکی در خشکی، دریا و هوا در حال تجزیه و تکثیر میکروپلاستیکها (قطعات کمتر از 5 میلیمتر) و آلودگی نانوپلاستیکها هستند که همه اشکال حیات را تهدید میکند و خواستار اقدامات سختگیرانهتر برای جلوگیری از انتشار آنها در محیط زیست، زنجیره غذایی و موجودات زنده شدند.
