تحریمها و تاخیر در تخصیص ارز باعث شده ۱۵۰ تا ۲۰۰ قلم دارو با کسری مواجه شوند
به گزارش خبرگزاری سلامت، دکتر هادی احمدی در گفت وگویی ضمن برشمردن دلایل کمبود و گرانی دارو، از قراردادهای بیمه گرها انتقاد کرد و معتقد است این وضعیت نظام سلامت ایران را با خطر قابل توجهی مواجه کرده است.
وی ادامه داد: عدم تخصیص به موقع ارز یکی دیگر از چالش های جدی است، زمانی که ارز مورد نیاز دارو در زمان مناسب تخصیص داده نشود، روند سفارش و تولید دارو با وقفه مواجه می شود؛ زیرا از زمان ثبت سفارش تا واردات ماده اولیه دارو حداقل شش ماه طول می کشد و در صورت تاخیر در تخصیص ارز، تولید کننده با مشکل جدی مواجه می شود و در زمان واردات با مشکل مواجه می شود. تولیدکننده ای که با تحریم و عدم دریافت به موقع ارز مواجه می شود عملا دستش بسته می شود و نتیجه این وضعیت گرانی و کمبود دارو در بازار خواهد بود.
احمدی تاکید کرد: برخی داروها 200 تا 300 درصد افزایش قیمت داشتند، این موضوعی است که انتظار می رفت، اگر ارز دارو حذف شود، قیمت ها افزایش بیشتری پیدا می کند، بهترین پیش بینی که در این شرایط می توان داشت این است که سازمان های بیمه گر پای کار باشند، سازمان های بیمه گر در کشور ما ناکارآمد هستند و داروها را تحت پوشش قرار نمی دهند که در نتیجه افزایش پرداختی بیمار با مشکل مواجه می شود. در حال حاضر پرداخت از جیب بیمار در برخی موارد بیش از 60 تا 70 درصد است که آسیب جدی به بیمار وارد می کند».
به گفته وی، “بیمار قدرت خرید خود را از دست می دهد، از سوی دیگر ممکن است آن را پیدا نکند و مجبور شود داروی ناقص مصرف کند، مثلا اگر پزشک یک ماه برای او دارویی تجویز کرده باشد، توان خرید آن را ندارد و دارو را برای مصرف روزانه خود آماده می کند. بنابراین هزینه درمان و سلامت افزایش می یابد. بنابراین سازمان های بیمه گر باید مابه التفاوت ارز را تحت پوشش سایر سیستم های درمانی و کاهش قیمت دارو قرار ندهند.”
سخنگوی انجمن داروسازان ایران ادامه داد: در حال حاضر 150 تا 200 دارو در ایران کمبود داریم که فعلا مشکلی ایجاد نکرده است اما در صورت ادامه روند، احتمال افزایش کمبودها وجود دارد. البته این داروها در همه کشورها موجود است اما در کشور ما به دلایل ذکر شده شرایط پیچیده تر شده است.
وی تصریح کرد: در خصوص مکمل ها نکات مهمی وجود دارد که در این مدت افزایش قیمت قابل توجهی داشته است. برخی از بیماران به دلیل بیماری های زمینه ای مجبور به استفاده از مکمل ها هستند، اما به دلیل هزینه بالا از مصرف آن خودداری می کنند. از طرفی این مکمل ها عملا تحت پوشش بیمه قرار نمی گیرند و در صورت خارجی بودن قیمت آنها چندین برابر می شود. و یکی از مشکلات اساسی سازمان های بیمه گر است. این جزو پروتکل های بیمه گذاران است. این ضعف بیمه است که وقتی ویتامینی که پزشک تجویز می کند مشمول بیمه نباشد. ما هم به این موضوع اعتراض داریم. دلیل آنها این است که مکمل ها جزء پروتکل درمان نیستند، در حالی که ویتامین ها نیز برای پیشگیری تجویز می شوند و باید قبل از درمان، پیشگیری را مد نظر قرار دهیم.
