به گزارش خبرگزاری سلامت، احسان مصطفوی در نشست خبری با اصحاب رسانه که در آستانه دهه فجر در وزارت بهداشت برگزار شد، با اشاره به تاریخچه تاسیس انستیتو پاستور در ایران، اظهار کرد: اولین انستیتو پاستور در جهان در سال 1887 میلادی در پاریس تاسیس شد و هدف لویی پاستور از تاسیس آن، ایجاد توانمندی های علمی در برابر بیماری ها بود.
وی افزود: پس از جنگ جهانی اول با توجه به اینکه ایران درگیر قحطی و شیوع بیماری ها بود، بین هیئت ایرانی و فرانسوی قرارداد تأسیس انستیتو پاستور ایران منعقد شد و در سال 1299 این گروه کار خود را آغاز کرد. انستیتو پاستور ایران یازدهمین انستیتو پاستور در جهان و تنها انستیتو پاستور در خاورمیانه است که ظرفیت بزرگی برای کشور محسوب می شود.
وی با اشاره به فعالیت های ماندگار انستیتو پاستور ایران ادامه داد: ریشه کنی آبله، کنترل بیماری های عفونی مانند طاعون، ضدعفونی آب تهران، پاستوریزه کردن شیر برای اولین بار و… از جمله این فعالیت ها بود، اما از اوایل دهه هفتاد انستیتو پاستور به قطب بیوتکنولوژی پزشکی و دارویی کشور تبدیل شد. امروزه خدمات تشخیصی و بهداشتی، تولید، فناوری، تحقیقات و ارتقای امنیت سلامت کشور از جمله خدمات انستیتو پاستور ایران است. در زمینه خدمات تشخیصی و بهداشتی، دو مرکز همکار سازمان بهداشت جهانی، 13 آزمایشگاه مرجع ملی و 8 آزمایشگاه بهداشتی داریم. تیم واکنش سریع به بیماریهای عفونی نیز در سالهای گذشته با هدف تشخیص سریع و پاسخگویی به همهگیریها و پایش انواع کرونا و سایر ویروسها و غیره راهاندازی شده است.
مصطفوی گفت: بسیاری از متخصصان انستیتو پاستور ایران که دوره های تخصصی را در کوبا گذرانده بودند، به عنوان اولین نسل از متخصصان صنعت بیوتکنولوژی دارویی، بنیانگذار شرکت های موفقی در زمینه تولید فرآورده های دارویی نوترکیب شدند. بیش از یک میلیون دوز واکسن به ونزوئلا صادر کرده ایم و انتقال فناوری واکسن هپاتیت B و برخی داروهای نوترکیب به کشور انجام شده است و 22 درصد از مقالات منتشر شده توسط اعضای انستیتو پاستور بین المللی است.
وی با بیان اینکه امکان تولید پنوموکوک، کزاز و مننگوکوک وجود دارد، تصریح کرد: زیرساخت اصلی تولید در کرج قرار دارد و 18 هکتار زمین به این منظور اختصاص یافته است و در حال حاضر 40 محصول در این مجتمع تولید می شود که عمده محصولات آن واکسن انسانی و واکسن هاری حیوانی است. آنتی ژن و محلول های تزریقی نیز در پایگاه تولیدی انستیتو پاستور تولید و عرضه می شود.
مصطفوی به موانع توسعه تولید واکسن انسانی در کشور اشاره کرد و تصریح کرد: چون بخش دولتی هستیم واکسن های ما با قیمت پایین خریداری می شود و نتیجه آن کاهش درآمد خصوصی است. میانگین قیمت واکسن های خریداری شده از موسسه رازی و پاستور در سال جاری به ازای هر دوز واکسن 15 هزار تومان بوده است و مشخص است که همین قیمت پایین ما را دچار مشکل می کند، قیمت نهایی بسیار بالاتر از این اعداد است. اگر نتوانیم هیچ واکسنی را در داخل تولید کنیم، رقیب ما واردات است، قیمت واردات واکسن بیش از 10 برابر پولی است که به تولیدکنندگان پرداخت می شود.
وی افزود: در عین حال از چالش های تولیدات دولتی داخلی می توان به قیمت پایین، عدم امکان سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه، پرداخت کم به کارکنان و عدم چابکی در حوزه های اداری و مالی اشاره کرد.
رئیس انستیتو پاستور ایران با اشاره به وضعیت تهیه واکسن برای برنامه توسعه ایمن سازی گفت: تولید داخلی در بخش دولتی و واردات دو راه تامین واکسن انسانی است و این محصولات برای بخش خصوصی جذابیت اقتصادی ندارد.
وی میزان واردات سالانه واکسن در 15 سال گذشته را حدود 20 میلیون دلار اعلام کرد که اکنون به 100 میلیون دلار رسیده است، گفت: در سال های اخیر اگر بسیاری از این سرمایه گذاری ها و هزینه های اختصاص یافته به واردات را برای کمک به تولید داخلی صرف می کردیم، می توانستیم مشکلاتی را که کشور با آن مواجه است حل کنیم. در حوزه تولید داخلی مزیت های بسیاری از جمله حل چالش های تحریم، افزایش دسترسی به واکسن و دارو، دانش بومی برای آینده و امکان صادرات وجود دارد.
رئیس انستیتو پاستور ایران گفت: وزارت بهداشت فراخوان تولید واکسن پنوموکوک و مننژیت را صادر کرده است و اعتبارات کشور باید به سمت تولید داخل شود.
وی از نهایی شدن مرحله تحقیق و توسعه واکسن هاری انسانی خبر داد و گفت: امیدواریم بتوانیم در تولید واکسن هاری حیوانی به خودکفایی برسیم و همچنین مجوز اولیه تولید محصول PPD که برای آزمایش سل مورد استفاده قرار می گیرد، اخذ شده و به زودی در دستور کار قرار خواهد گرفت.
وی با بیان اینکه با وجود این فقط بحث زیرساخت نیست، ادامه داد: زیرساخت ها یعنی بخش قابل توجهی از هزینه های تولید فیزیکی را تامین کرده ایم و حداقل ها نیز فراهم شده است، اما اگر واقعاً بخواهیم واکسن تولید کنیم، باید در زمینه تحقیق و توسعه سرمایه گذاری کنیم. یعنی شروع از صفر، رسیدن به مرحله تولید، انجام آزمایشات حیوانی و سپس انجام مطالعات انسانی. برای بسیاری از واکسنها، از جمله واکسنهای ژنریک، زیرساختها وجود دارد، اما یا باید در تحقیق و توسعه سرمایهگذاری کنیم یا در صورت عدم موفقیت، به سمت انتقال فناوری برویم.
مصطفوی افزود: به دلیل اینکه در سال های اخیر سرمایه گذاری زیادی در تحقیق و توسعه نداشته ایم، بیشتر به گزینه انتقال فناوری روی آورده ایم، به ویژه اکنون از کوبا پیگیر این موضوع هستیم و قرارداد انتقال فناوری واکسن پنوموکوک از کوبا را داریم.
