علیرضا دانشگری معاون بیمارستان سرطانی کودکان مهک در گفتگو با خبرنگار مهر، شایع ترین انواع سرطان در بین کودکان ایرانی را سرطان خون (لوسمی)، تومورهای مغزی، لنفوم (سرطان غدد لنفاوی)، نوروبلاستوما، سرطان کلیه، تومورهای چشمی و سارکوم عنوان کرد و گفت: الگوی سرطان تقریباً به آخرین سال های کودکی در ایران تغییر چندانی نکرده است و تقریباً الگوی سرطان جهانی در ایران تغییر چندانی نکرده است. الگو.”
وی افزود: در بیمارستان ماهک که مرکز ارجاع است، تومورهای مغزی بیشتری درمان می شود اما به طور کلی سرطان خون و تومورهای مغز همچنان شایع ترین موارد هستند.
یک دانشمند با عنوان این مقاله، افزایش موارد بیشتر در سال های اخیر را می توان به دلیل بهبود سیستم شناسایی و ارجاع دانست، یک دانشمند درباره علل ابتلا به این بیماری تاکید کرد: علت اصلی سرطان دوران کودکی ناشناخته است و عوامل ژنتیکی تنها در 10 درصد موارد نقش دارند. عوامل محیطی و ژنتیکی با ایجاد تغییراتی در ژنوم سلول ها منجر به سرطان می شوند. در عین حال، در بزرگسالان، عوامل محیطی و اجتماعی مانند سیگار کشیدن، چای داغ، قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید، تغییر الگوی غذایی و گذار از زندگی سنتی به صنعتی تاثیر بیشتری دارد. بنابراین، تفاوت اصلی این است که سرطان دوران کودکی کمتر به سبک زندگی مرتبط است و بیشتر ریشه در عوامل ناشناخته یا ژنتیکی دارد.
وی افزود: توزیع بیماری بسته به نوع سرطان متفاوت است. به عنوان مثال، تومورهای چشمی بیشتر در کودکان زیر 1 سال، سرطان خون و تومورهای مغزی در سنین 1-10 سال و تومورهای استخوانی در سنین بالای 10 سال شایع تر است.
نرخ بهبودی سرطان در کودکان
دانشگری گفت: درصد بهبودی کودکان مبتلا به سرطان در دنیا به سطح رفاه و اقتصادی کشورها بستگی دارد. از 20 درصد در کشورهای فقیر تا 80 درصد در کشورهای توسعه یافته متغیر است. در ایران میزان بقای 5 ساله به طور متوسط 65 تا 75 درصد است. عوامل کلیدی موثر بر این میزان شامل سن و جنسیت کودک، نوع تومور، زمان تشخیص، دسترسی به درمان و سطح فرهنگی خانواده است.
وی درباره جنبه های روانی کودکان سرطانی تاکید کرد: این کودکان بسته به سن و سطح آگاهی خود دچار افسردگی و اضطراب می شوند. در بیمارستان مهک، ویزیت روزانه توسط روانشناسان برای کمک به سازگاری کودکان انجام می شود.
دانشگری افزود: حمایت های روانی، حمایت خانواده و مداخلات تخصصی بیشترین کمک را به کودکان می کند. همچنین، انگ اجتماعی یا ترحم شدید می تواند به روحیه کودکان آسیب برساند، زیرا کودک آگاه از بیماری در طول دوره درمان نیاز به حمایت واقعی دارد.
مقایسه درمان کودکان و بزرگسالان
وی تصریح کرد: نوع درمان و دارو بر اساس نوع سرطان متفاوت است که اغلب در کودکان و بزرگسالان متفاوت است. علائم آشکاری مانند درد، تورم یا خونریزی ممکن است در هر دو گروه رخ دهد، اما در کودکان، علائم ممکن است مبهمتر باشد، مانند خستگی مداوم، تب غیرقابل توضیح یا کاهش وزن که کمتر از بزرگسالان شایع است یا متفاوت است.
دانشگری بیان کرد: برخورد اولیه با تشخیص اغلب با اشتباهاتی مانند مراجعه به مراکز غیر علمی یا درمان های سنتی همراه است که منجر به تاخیر در درمان می شود. والدین معمولاً مراحلی از افسردگی و اضطراب را پشت سر می گذارند و بسیاری در طول درمان دچار فرسودگی می شوند که نیاز به مداخلات روانشناختی دارد. آمار دقیقی از درصد فروپاشی ارائه نشد، اما تاکید بر حمایت روانی از خانواده ها بود.
بزرگترین ضعف نظام سلامت
به گفته وی، تشخیص زودهنگام به دقت والدین و پزشکان اولیه بستگی دارد.
یک دانشمند پیشنهاد کرد: نظام سلامت باید آگاهی عمومی را نسبت به علائم سرطان کودکان افزایش دهد و رسانه هایی مانند صدا و سیما در این زمینه فعال تر باشند. آموزش کافی برای شناخت علائم هشداردهنده در نظام سلامت نیاز به بهبود و ارتقا دارد.
نایب رئیس بیمارستان محک در پایان تاکید کرد: تشخیص زودهنگام مهمترین عامل بهبودی است و بیمارستان محک با حمایت از هزاران کودک نقش مهمی در این زمینه ایفا می کند. این گفتگو امید به پیشرفت های درمانی را نشان می دهد، اما بر لزوم وحدت جامعه برای مبارزه با سرطان تاکید می کند.
