به گزارش خبرگزاری سلامت، دکتر علیرضا استقامی در گفت وگویی افزود: زمانی که دانشجو نتواند به موقع در کلاس حاضر شود یا امتحانات در ساعت مقرر برگزار نشود، آمادگی لازم برای آزمون های سراسری مانند آزمون جامع علوم پایه کاهش می یابد و انگیزه و علاقه دانشجو به درس نیز تحت تأثیر قرار می گیرد.
وی ادامه داد: زمانی که امتحانات به تعویق می افتد معمولا در زمانی برگزار می شود که واحدهای جدید شروع شده و دانش آموز باید همزمان مطالب جدید را بخواند و در امتحانات قبلی شرکت کند. این موضوع باعث می شود تمرکز کافی برای یادگیری و ارزشیابی وجود نداشته باشد.
رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران با تاکید بر اینکه آموزش پزشکی تنها به دروس تئوری خلاصه نمی شود و هدف نهایی آن ارائه خدمات موثر در ارتقای سلامت جامعه است، تاکید کرد: آموزش پزشکی تنها به دروس نظری محدود نمی شود. کاهش کیفیت آموزشی نه تنها برای دانش آموز مشکل ساز است، بلکه کل نظام برنامه ریزی آموزشی را مختل می کند.
وی این وضعیت را یک زنجیره دومینویی دانست که وقتی یک قسمت از هماهنگی خارج می شود، کل سیستم تحت تاثیر قرار می گیرد و کیفیت و کمیت آموزش کاهش می یابد.
تستگامی افزود: برخی تصمیمات در سطح کلان کشور اتخاذ می شود و دانشگاه ها مجبور به اجرای آن هستند اما با توجه به ارتباط مستقیم آموزش پزشکی با سلامت جامعه، هرگونه وقفه و اختلال تاثیر جدی دارد. در حالی که در برخی رشته ها ممکن است غیبت دانشجو تأثیر مستقیمی بر جان انسان ها نداشته باشد، در پزشکی ضعف در آموزش و کارورزی می تواند مستقیماً بر سلامت بیماران تأثیر بگذارد.
وی در ادامه از برنامه ریزی های متعددی برای جبران عقب ماندگی ها خبر داد. نوع و میزان اقدامات جبرانی به مدت زمان وقفه ها بستگی دارد. در شرایط کوتاه مدت سعی شده با جابجایی تقویم امتحانی به روند آموزشی آسیبی وارد نشود، اما در صورت طولانی شدن تعطیلات، برنامه ریزی آموزشی پیچیده تر می شود.
به گفته رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، ممکن است تغییراتی در تقویم آموزشی ترم های آینده ایجاد شود، برخی از واحدها به صورت فشرده برگزار و آزمون ها با شرایط ساده تری طراحی شود تا دانشجویان بتوانند خود را با برنامه جدید تطبیق دهند. همچنین تمرکز آموزش بیشتر بر موضوعات ضروری و اساسی خواهد بود تا بخشی از عقب ماندگی ها جبران شود.
وی تصریح کرد: دوره پزشکی عمومی یکی از طولانی ترین و پیچیده ترین مسیرهای آموزشی در نظام آموزش عالی است. بر خلاف دوره های تخصصی که معمولاً چهار سال طول می کشد و دانشجو در یک رشته خاص مانند جراحی آموزش می بیند یا دوره های فوق تخصصی که فرد در یک بخش خاص برای یک دوره زمانی خاص آموزش می بیند، دوره پزشکی عمومی یک دوره هفت ساله، مستمر و چند مرحله ای است. این دوره شامل علوم پایه، فیزیوپاتولوژی، آموزش و کارورزی است که به صورت زنجیره ای به یکدیگر متصل هستند و اختلال در هر مرحله مستقیماً مراحل بعدی را تحت تأثیر قرار می دهد.
تستگامی گفت: در پزشکی عمومی دانشجو باید رشته های مختلف پزشکی را تجربه کند و دوره ها و امتحانات متعددی را پشت سر بگذارد. هرگونه وقفه یا تعطیلی در این دوره، زنجیره آموزشی را مختل می کند.
وی بر نقش خودآموزی دانش آموزان تاکید کرد و گفت: آموزش پزشکی منحصر به حضور در کلاس نیست. دانش آموزان باید از زمان موجود به نحو احسن استفاده کنند و مطالب را با کمک فضای مجازی و منابع خودآموز یاد بگیرند. با این حال، هیچ چیز جایگزین آموزش بالینی، حضور در بخش و کار مستقیم با یک استاد نمی شود. دانش آموزان باید برنامه ریزی شخصی داشته باشند تا حجم مطالب در پایان ترم جمع نشود و از فشار ناشی از امتحانات کاسته شود.
رئیس دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره برنامه های آموزشی آتی دانشکده پزشکی گفت: رویکرد اصلی در این زمینه ساده سازی آموزش و تمرکز بر موارد ضروری است. در حال حاضر مطالب زیادی به دانشجویان ارائه می شود که لزوماً در پزشکی عمومی به طور مستقیم قابل اجرا نیست. برنامه های جدید بر روی “ضرورت ها” تمرکز خواهند کرد. یعنی مطالبی که دانشجو باید بداند. مطالبی که صرفاً “خوب دانستن” یا “لازم نیست” حذف یا کم اهمیت جلوه داده می شود تا فرصت کافی برای یادگیری عمیق به دانش آموزان داده شود.
به گفته وی، بازنگری در آموزش فیزیوپاتولوژی نیز در دستور کار قرار دارد به طوری که تمرکز فقط بر فیزیوپاتولوژی بوده و ترکیب آن با علائم، تشخیص و بیماری ها کاهش می یابد. همچنین آموزش تلفیقی مورد بازنگری قرار خواهد گرفت زیرا غلظت بالای مطالب در دوره های زمانی کوتاه مانع یادگیری موثر دانش آموزان می شود.
تستگامی افزود: هدف نهایی این است که آموزش پزشکی ساده تر، روان تر و موثرتر شود تا دانشجویان بتوانند تحصیلات خود را با کیفیت بالاتری به پایان برسانند و آماده ارائه خدمات به جامعه باشند.
