به گزارش خبرگزاری سلامت، دکتر مهدی طهراندوست به مناسبت سوم خرداد (۲۴ اردیبهشت) روز جهانی اسکیزوفرنی بر لزوم افزایش آگاهی عمومی و حمایت از خانواده های این بیماران تاکید کرد.
وی با تاکید بر اینکه اسکیزوفرنی یک اختلال تک بعدی نیست، تصریح کرد: این بیماری با توجه به سن شروع، تظاهرات مختلفی به صورت طیف وسیع دارد. در نوجوانی و جوانی با پدیده «از هم گسیختگی رفتاری و عاطفی» مواجه هستیم که فرد را در برقراری ارتباط با واقعیت و هنجارهای اجتماعی با چالش جدی مواجه می کند.
وی در ادامه افزود: در سنین بالاتر علائم دیگر بیماری مانند هذیان سوء ظن و توهمات شنوایی (شنیدن صداهای دستوری) بیشتر خودنمایی می کند که می تواند منجر به قطع ارتباط فرد با محیط و رفتارهای پرخاشگرانه شود.
درمان؛ فراتر از دارو، در مسیر بهبودی
این عضو فرهنگستان علوم پزشکی با اشاره به مزمن بودن این بیماری (برای تشخیص قطعی نیاز به حداقل 6 ماه علائم) ضمن دعوت از خانواده ها برای پرهیز از ترس از مداخلات پزشکی، گفت: نسل جدید داروهای روانپزشکی با اثربخشی بالا و عوارض محدود، افق های روشنی را در کنترل این بیماری باز کرده است. با این حال، درمان تنها به دارو محدود نمی شود. به گفته وی مداخلات غیردارویی، روان درمانی حمایتی و «توانبخشی شناختی» نقش مکمل در بازیابی ظرفیت های ذهنی، تمرکز و توجه از دست رفته بیمار دارد تا فرد بتواند به زندگی در جامعه بازگردد.
بد انگاری؛ مسئولیت اجتماعی خانواده و جامعهY
یکی از مهمترین نکات مورد تاکید دکتر تهرانیدوست، ضرورت اصلاح نگرش عمومی نسبت به این بیماران بود. وی تصریح کرد: اسکیزوفرنی به معنای طرد شدن از سوی جامعه نیست. بستری شدن در بیمارستان تنها محدود به شرایط حاد و اولیه برای شروع درمان است و پس از آن باید بیمار را در یک محیط امن خانوادگی و اجتماعی قرار داد. تداوم حمایت عاطفی و اجتماعی کلیدی ترین ابزار برای کاهش «انگ» و کمک به تثبیت وضعیت بیمار است.
استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در پایان این گفتگو ضمن ابراز امیدواری نسبت به پیشرفت های علمی پیش رو از خانواده ها خواست تا با افزایش دانش تخصصی و حفظ پیوند عاطفی با بیمار از پیشرفت آسیب های روانی جلوگیری کرده و مسیر هموارتری را برای بازگشت این عزیزان به زندگی عادی ترسیم کنند.
