مکمل محبوب درد مفاصل خطر ابتلا به آلزایمر را افزایش می دهد – خبرگزاری مهر ایران و جهان

سلامت جو به نقل از مدیسین نت، محققان گزارش دادند که مصرف گلوکزامین با افزایش ۲۵ درصدی احتمال پیشرفت فرد از اختلال شناختی خفیف به زوال عقل و بیماری آلزایمر مرتبط است.

مت جنتری، محقق ارشد و رئیس بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی در دانشگاه فلوریدا، در بیانیه‌ای گفت: «اگرچه این یک ارتباط است و دلیلی بر علت نیست، اما یک سؤال بالینی مهم را مطرح می‌کند که اکنون مستحق توجه بیشتر است.»

به گفته بنیاد آرتریت، گلوکزامین یک ترکیب طبیعی است که در غضروف سالم، بافت همبند که از مفاصل محافظت می کند، یافت می شود.

بنیاد آرتریت می گوید، تصور می شود مکمل های گلوکزامین التهاب زانو را کاهش داده و از سلول هایی که ساختار غضروف را حفظ می کنند، محافظت می کند.

محققان خاطرنشان کردند که گلوکزامین می تواند از سد خونی مغزی عبور کند و در نتیجه بر سلامت مغز تأثیر بگذارد.

برای مطالعه جدید، محققان از هوش مصنوعی برای بررسی سیستم مراقبت های بهداشتی دانشگاه فلوریدا از سال 2012 تا 2024 برای افراد مبتلا به آلزایمر، زوال عقل یا اختلالات شناختی خفیف استفاده کردند.

آنها دریافتند که تقریباً 1 نفر از هر 10 بیمار (8 درصد) با کاهش عملکرد مغز، مکمل های گلوکزامین مصرف می کنند.

نتایج نشان داد افرادی که گلوکزامین مصرف می‌کنند ۲۵ درصد بیشتر احتمال دارد که از اختلال شناختی خفیف به زوال عقل کامل پیشرفت کنند.

محققان دریافتند که بیماران مبتلا به آلزایمر و زوال عقل که گلوکزامین مصرف می کردند، ۲۵ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ قرار داشتند.

به گفته محققان، گلوکزامین یک مولکول مرتبط با قند است و بنابراین ممکن است در مسیرهایی که قند بر سلامت سلول های مغز تأثیر می گذارد، نقش داشته باشد.

جنتری گفت: “پروتئین ها ماشین های مولکولی سلول هستند و بسیاری از آنها نیاز به برچسب های قندی دارند که به روش صحیح تا شوند، به مکان مناسب حرکت کنند و وظایف خود را انجام دهند.”

جنتری گفت: “آنچه در آلزایمر یافتیم این است که به نظر می رسد این سیستم برچسب گذاری قند بیش از حد فعال است.” مغز آلزایمر مقدار زیادی از این ساختارهای قندی را اضافه می‌کند و به نظر می‌رسد که این به جای محافظت در برابر بیماری کمک می‌کند.

به گفته محققان، در نتیجه، این فرآیند می‌تواند باعث ایجاد رسوبات پروتئین سمی موجود در مغز آلزایمر شود، از جمله پلاک‌های آمیلوئید و تاو.

در موش های اصلاح شده ژنتیکی، محققان نشان دادند که گلوکزامین به طور قابل توجهی اتصال باقی مانده قند به پروتئین های سلولی را افزایش می دهد.

محققان دریافتند که این موش‌ها هنگام مصرف گلوکزامین از کاهش حافظه رنج می‌برند. علاوه بر این، هنگامی که محققان این فرآیند “برچسب گذاری قند” را در این موش ها سرکوب کردند، حافظه بهبود یافت.

رامون سان، محقق ارشد و مدیر مرکز تحقیقات پیشرفته دانشگاه بیومولکول فضایی در فلوریدا گفت: نتایج ما نشان می‌دهد که متابولیسم تغییر یافته نقش مهمی در پیشرفت بیماری آلزایمر ایفا می‌کند و علاوه بر این، رسیدگی به نقص متابولیک می‌تواند مکمل مهمی برای رویکردهای متمرکز بر پلاک‌ها و گره‌های آلزایمر باشد.