محققان داده های تقریباً نیم میلیون نفر در بریتانیا را تجزیه و تحلیل کردند تا بررسی کنند که چگونه طول مدت خواب با پیری در سیستم های مختلف بدن مرتبط است.
این تیم با استفاده از «ساعتهای پیری زیستشناختی پیشرفته» که توسط یادگیری ماشینی کار میکنند، پیری را در 17 اندام بدن از جمله مغز، قلب، ریهها، کبد و سیستم ایمنی اندازهگیری کردند.
Junhao Wen، نویسنده اصلی این مقاله، استادیار رادیولوژی در کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا در نیویورک، می گوید: «به عنوان مثال، در کبد، ما یک ساعت پیری از داده های پروتئین، یک ساعت پیری از داده های متابولیک و یک ساعت پیری از داده های تصویربرداری داریم. این به ما امکان میدهد ببینیم که آیا خواب به طور خاص با ساعتهای پیری که از لایههای مولکولی متعدد مشتق شدهاند مرتبط است یا خیر.
این یافتهها یک الگوی U شکل را نشان داد: “افرادی که کمتر از 6 ساعت یا بیش از 8 ساعت در شب میخوابیدند، علائم پیری بیولوژیکی سریعتر را در سراسر بدن نشان میدادند.”
سالم ترین الگوهای پیری در افرادی دیده می شود که بین 6.4 تا 7.8 ساعت در شب می خوابند.
خواب کوتاه با خطر بیشتر بسیاری از بیماری ها از جمله افسردگی، اضطراب، چاقی، دیابت نوع 2، فشار خون بالا و بیماری قلبی مرتبط است.
خواب کوتاه و طولانی هر دو با بیماری های ریوی، از جمله بیماری مزمن انسدادی ریه و آسم، و همچنین اختلالات گوارشی مانند گاستریت و ریفلاکس اسید مرتبط است.
محققان گفتند این یافته ها نشان می دهد که خواب عمیق چقدر با عملکرد کلی بدن – نه فقط سلامت مغز – مرتبط است.
ون گفت: “این یافته ها از این ایده حمایت می کند که خواب نقش مهمی در حفظ سلامت اندام ها در مغز و بدن از جمله تعادل متابولیک و سیستم ایمنی سالم دارد.”
وی افزود که مطالعات آینده بررسی خواهند کرد که آیا بهبود عادات خواب می تواند به کند کردن پیری بیولوژیکی در اندام های مختلف کمک کند.
