رابطه ژنتیک BMI دوران کودکی با دیابت و خطرات قلبی در بزرگسالی – خبرگزاری مهر ایران و جهان

سلامت جو به نقل از شین هوا، محققان از داده های مطالعه بلندمدت «کودکان دهه ۹۰» که در دانشگاه بریستول بریتانیا انجام شد برای درک نقش ژنتیکی در الگوهای شاخص توده بدنی ۶۲۹۱ کودک بین یک تا ۱۸ سال استفاده کردند.

وانگ گانگ، محقق ارشد مؤسسه علوم زیستی مولکولی در دانشگاه کوئینزلند استرالیا می‌گوید: «محققان با تجزیه و تحلیل رشد کودکان در طول زمان و نه در یک سن، توانستند ببینند که چگونه ژنتیک کودک بر سرعت رشد آنها تأثیر می‌گذارد.

وانگ می‌گوید: «والدین اغلب نگران افزایش وزن زودهنگام یا رشد متفاوت فرزندشان نسبت به دیگران هستند، اما یافته‌های ما نشان می‌دهد که تنوع ژنتیکی می‌تواند بر این تغییرات تأثیر بگذارد».

وی در ادامه افزود: به نظر می رسد ژنتیک در مراحل مختلف زندگی به طور متفاوتی بر رشد تأثیر می گذارد، به طوری که مجموعه های خاصی از ژن ها بر BMI در دوران نوزادی و نوجوانی تأثیر می گذارد.

وانگ گفت: “هنگامی که برای غربالگری سلامت اعمال می شود، نتایج ما نشان می دهد که تفاوت در اندازه بدن در کودکان خردسال لزوماً نشان دهنده خطر مادام العمر چاقی نیست.”

با این حال، محققان دریافتند که سطح BMI در حدود سن 10 سالگی و نرخ رشد کلی از یک تا 18 سالگی به شدت با خطرات بعدی دیابت، کلسترول بالا و بیماری قلبی مرتبط است.

نیکول وارینگتون، محقق ارشد دانشگاه کوئینزلند، گفت که ژنتیک تقریباً یک چهارم تغییرات در تغییرات وزن بدن کودکان را به خود اختصاص می دهد، که بر نیاز به رویکردهای خاص سنی برای جلوگیری از چاقی یا نظارت بر رشد سالم تاکید دارد.