کاهش خطر ابتلا به گلوکوم با داروهای میگرن – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

سلامت جو به نقل از مدیسین نت، محققان گزارش کردند افرادی که از مهارکننده های CGRP (پپتید مرتبط با ژن کلسی تونین) استفاده می کنند، در مقایسه با افرادی که سایر داروهای میگرن مصرف می کنند، ۲۵ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به گلوکوم هستند.

چین هسیانگ ونگ، محقق ارشد و دانشیار بالینی در دانشگاه براون در رود آیلند، در یک بیانیه خبری گفت: «آب سیاه یکی از علل اصلی نابینایی است و شواهد میگرن را با افزایش خطر ابتلا به گلوکوم مرتبط می‌دانند، زیرا هر دو شرایط بر ظرفیت عروق خونی مغز برای تغییر جریان خون در پاسخ به محرک‌ها تأثیر می‌گذارند.

به گفته ونگ، از آنجایی که مهارکننده‌های CGRP به تنظیم انقباض عروق خونی و التهاب در سیستم عصبی کمک می‌کنند، امیدواری وجود دارد که این داروها بتوانند برای سلامت چشم در افرادی که در معرض خطر ابتلا به گلوکوم هستند مفید باشند.

طبق گفته کلینیک کلیولند، این داروها با کاهش سطح CGRP در بدن به پیشگیری از میگرن کمک می کنند، پروتئینی که به طور معمول با گشاد کردن رگ های خونی به کنترل فشار خون کمک می کند.

افراد مبتلا به میگرن معمولاً سطوح اضافی CGRP دارند که تصور می‌شود اعصاب مغز را فعال می‌کند به نحوی که سیگنال‌های درد را بدتر و طولانی‌تر می‌کند.

با این حال، CGRP همچنین در گلوکوم نقش دارد، وضعیتی که در آن فشار مایع در داخل چشم فرد ایجاد می‌شود و در نهایت به عصب بینایی آسیب می‌رساند که منجر به از دست دادن بینایی و نابینایی می‌شود.

به گفته محققان، پروتئین CGRP به طور گسترده در اعصاب و عروق خونی چشم یافت می شود و مطالعات حیوانی نشان داده است که افزایش CGRP می تواند فشار مایع داخل چشم را افزایش دهد.

برای مطالعه جدید، محققان بیش از 36800 نفر را که بین سال‌های 2018 تا 2024 از مهارکننده‌های CGRP برای پیشگیری از میگرن استفاده می‌کردند، با همان تعداد افرادی که سایر داروهای پیشگیری از میگرن مصرف می‌کردند، مقایسه کردند.

داروهای گروه مهارکننده CGRP شامل ارنوماب، فرمنزوماب، گالکانزوماب، آپتینزوماب، آتوگپانت و ریمگپانت بود.

داروهای غیر مهارکننده CGRP شامل والپروات، توپیرامات، فلوناریزین، کاندسارتان، لیزینوپریل، متوپرولول، پروپرانولول، نادولول، آمی تریپتیلین و ونلافاکسین بودند.

نتایج نشان داد که حدود 0.4٪ از افراد در گروه CGRP به گلوکوم مبتلا شدند، در حالی که این میزان برای افرادی که سایر داروهای میگرن مصرف می کردند 0.6٪ بود.

محققان دریافتند که کاهش خطر گلوکوم تنها با مهارکننده‌های CGRP که از آنتی‌بادی‌های مونوکلونال استفاده می‌کنند، مشاهده شد: erenumab، Fremenzumab، galcanzumab و aptinzumab.

نتایج نشان می‌دهد که بیماران میگرنی که از مهارکننده‌های آنتی‌بادی مونوکلونال CGRP استفاده می‌کردند، در مقایسه با افرادی که انواع دیگر مهارکننده‌های CGRP را مصرف می‌کردند، ۲۳ درصد کمتر در معرض ابتلا به گلوکوم بودند.

ونگ گفت که مطالعات بیشتری برای تایید این نتایج مورد نیاز است، اما یافته‌ها ممکن است به ما در درک بهتر میگرن و گلوکوم کمک کند.