ضربه به سر ممکن است سلامت روده را مختل کند – خبرگزاری مهر ایران و جهان

سلامت جو به نقل از مدیسین نت، محققان گزارش دادند که به نظر می رسد ضربه های سر باعث اختلال در میکروبیوم روده بازیکنان می شود، کلونی باکتری ها و موجودات موجود در دستگاه گوارش که به تنظیم التهاب، هضم و بسیاری از فرآیندهای دیگر در بدن کمک می کند.

محققان دریافتند که حتی ضربه هایی که باعث ایجاد علائم ضربه مغزی نمی شوند، باکتری های روده بازیکنان را تغییر می دهند.

کن بلنگر، محقق ارشد و استاد زیست‌شناسی در دانشگاه کولگیت در همیلتون نیویورک، در بیانیه‌ای گفت: «نتایج ما شواهدی را ارائه می‌کند که حتی ضربه‌های سر که منجر به ضربه مغزی یا علائم دیگر نمی‌شود، ممکن است بر میکروب‌های روده چه کوتاه‌مدت و چه بلندمدت تأثیر بگذارد».

بلانگر گفت: «تعیین اینکه چه چیزی باعث این تغییرات می شود و اینکه آیا آنها تأثیر مثبت یا منفی بر بهبودی پس از آسیب سر دارند، نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.

مطالعات قبلی نشان داده است که ضربه مغزی می تواند بر میکروبیوم روده تأثیر بگذارد.

برای این مطالعه، محققان با ردیابی سلامت بازیکنان فوتبال در طول یک فصل، به تأثیر بالقوه ضربه‌های غیر ضربه‌ای به سر روی آوردند.

فعالیت ورزشکاران در زمین با استفاده از واحدهای GPS و با حسگرهای مبتنی بر کلاه ایمنی که ضربه‌های سر را ردیابی می‌کردند، نظارت می‌شد. 226 نمونه مدفوع نیز از بازیکنان برای تجزیه و تحلیل میکروبیوم گرفته شد.

محققان دریافتند که میکروب های روده در عرض دو تا سه روز پس از سکته به طور قابل توجهی تغییر می کنند.

به طور خاص، باکتری های خاصی از جمله گروه Coriobacteriles، خانواده Prevotellaceae و گونه Prevotella تمایل به کاهش فراوانی داشتند در حالی که سطوح گونه Ruminococcus افزایش یافت.

به گفته محققان، در مطالعات قبلی، این نوع تغییرات با آسیب مغزی و التهاب مرتبط بوده است.

میکروبیوم های روده بازیکنان نیز در طول فصل به طور قابل توجهی تغییر کرد، که نشان می دهد ضربه به سر تأثیر تجمعی بر سلامت روده دارد.

بلانگر گفت: “طبق اطلاعات ما، این اولین مطالعه ای است که رابطه بین ضربه به سر و ترکیب میکروبیوم روده را بررسی می کند – جامعه پیچیده ای از باکتری ها و سایر موجودات در سیستم گوارش.”

وی در ادامه افزود: تحقیقات ما اهمیت تفکر یکپارچه در مورد تعاملات بین روده و مغز را برجسته می کند.

با این حال، محققان خاطرنشان کردند که مطالعه به دلیل حجم نمونه کوچک و فقدان گروه کنترل محدود بود. تحقیقات آینده برای ردیابی بازیکنان بیشتری برای درک بهتر این ارتباط بالقوه مورد نیاز است.