سلامت جو، اختلال «پیکا» یا «پرخوری» یکی از اختلالات خوردن است که با مصرف مداوم مواد غیرخوراکی بدون ارزش غذایی مشخص می شود.
این رفتار زمانی یک اختلال محسوب می شود که حداقل یک ماه طول بکشد و با سن رشد یا هنجارهای فرهنگی فرد سازگار نباشد.
پیکا در گروه هایی مانند کودکان، زنان باردار و افرادی که برخی از اختلالات جسمی یا روانی دارند بیشتر دیده می شود.
پیامدهای این اختلال می تواند شامل مشکلات گوارشی، کم خونی، مسمومیت و عفونت باشد.
بررسی پیکا به درک بهتر علل، الگوهای وقوع و پیامدهای سلامتی آن کمک می کند.
شیوع پورنوگرافی
شیوع اختلال پیکا در جمعیت های مختلف متفاوت است و به عواملی مانند سن، وضعیت تغذیه، بارداری و وجود اختلالات زمینه ای بستگی دارد.
از آنجایی که این رفتار در بسیاری از افراد پنهان می ماند، آمار دقیق شیوع آن مشخص نیست، اما مطالعات نشان می دهد که این اختلال در برخی گروه ها به طور قابل توجهی بیشتر از جمعیت عمومی شایع است.
کودکان خردسال؛ به خصوص در سنین پیش دبستانی که رفتارهای دهانی بیشتر دیده می شود.
زنان باردار؛ به خصوص اگر کمبود آهن یا سایر ریز مغذی ها وجود داشته باشد.
افراد مبتلا به کم خونی فقر آهن؛ که ارتباط شناخته شده ای با برخی از انواع پیکا دارد.
افراد دارای ناتوانی های رشدی یا اوتیسم؛ که شیوع پیکا در آنها بیشتر از جمعیت عمومی است.
درمان اعتیاد
درمان پیکا یا پرخوری بستگی به شناسایی علت زمینهای، نوع ماده مصرفی و شدت اختلال دارد و معمولاً ترکیبی از روشهای پزشکی، تغذیهای و روانشناختی است.
هدف از درمان کاهش رفتار مصرف مواد غیر خوراکی، پیشگیری از عوارض جسمی و بهبود سلامت روانی فرد است.
روش های درمانی
درمان دارویی
در موارد خاص با اختلالات روانپزشکی، برای کاهش رفتارهای وسواسی یا تکانشی
اصلاح کمبودهای تغذیه ای
تجویز مکمل های آهن، روی یا سایر ریزمغذی ها در صورت کمبود
درمان پزشکی عوارض جسمی
مدیریت مسمومیت، انسداد روده یا عفونت های ناشی از مصرف مواد غیر خوراکی
مداخلات روانشناختی
درمان شناختی رفتاری، آموزش مهارت های مقابله ای و مدیریت وسوسه
آموزش والدین و مراقبین
نظارت بر رفتار کودک و ایجاد محیطی امن بدون دسترسی به اقلام غیر خوراکی
