تاثیر داروهای کاهش وزن بر تسکین میگرن مزمن – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان
سلامت جو به نقل از مدیسین نت، محققان گزارش می دهند مبتلایان مزمن میگرنی که داروهای GLP-1 مصرف می کنند، در مقایسه با افرادی که از داروهای خط اول استاندارد میگرن استفاده می کنند، حدود 10 درصد کمتر به مراقبت های اورژانسی برای حملات میگرنی نیاز دارند.
نتایج نشان داد که این بیماران نیز کمتر به هر دلیلی در بیمارستان بستری می شوند یا برای تسکین درد خود نیاز به داروهای اعصاب دارند.
دکتر ویتوریا آکار، محقق دانشگاه سائوپائولو در برزیل، در بیانیهای گفت: «افراد مبتلا به میگرن مزمن اغلب در اورژانس قرار میگیرند یا مجبورند چندین داروی پیشگیرانه را امتحان کنند تا داروی مناسبی را پیدا کنند.
آکار افزود: «مشاهده این الگوهای کاهش استفاده از مراقبتهای اورژانسی و کاهش استفاده از داروها برای متوقف کردن میگرن یا استفاده از داروهای اضافی برای جلوگیری از میگرن در میان افرادی که داروهای GLP-1 را برای سایر بیماریها مصرف میکنند، نشان میدهد که این درمانها ممکن است به تثبیت بار بیماری به روشهایی که هنوز به طور کامل درک نکردهایم کمک کند.»
داروهای پپتید-1 شبه گلوکاگون (GLP-1) از هورمون GLP-1 تقلید می کنند که به کنترل سطح انسولین و قند خون کمک می کند، اشتها را سرکوب می کند و هضم را کند می کند.
برای مطالعه جدید، محققان حدود 11000 بیمار مبتلا به میگرن مزمن را که داروی GLP-1 برای آنها تجویز شده بود با 11000 بیمار دیگر که داروی میگرن توپیرامات را تجویز کرده بودند، مقایسه کردند.
محققان در یادداشت های پس زمینه گفتند، افراد مبتلا به میگرن مزمن 15 روز یا بیشتر در ماه به مدت حداقل سه ماه سردرد دارند، با علائمی مانند درد ضربان دار، حالت تهوع یا حساسیت به نور در هشت روز از آن روزها.
تیم از سوابق پزشکی برای پیگیری هر دو گروه به مدت یک سال استفاده کرد.
نتایج نشان داد که کمتر از 24 درصد از کاربران GLP-1 به مراقبت های اضطراری نیاز دارند، در حالی که این میزان برای مصرف کنندگان توپیرامات بیش از 26 درصد است.
محققان دریافتند که این بیماران 10 درصد کمتر به اورژانس مراجعه می کنند. 14 درصد کمتر در بیمارستان بستری شدند. و 13 درصد کمتر دچار بلوک عصبی یا دریافت تریپتان شدند.
بیمارانی که از داروهای کاهش وزن استفاده می کردند نیز احتمال کمتری داشت که داروهای جدید میگرن برای آنها تجویز شود – 48 درصد کمتر احتمال دارد والپروات را شروع کنند. 42 درصد کمتر احتمال دارد که آنتی بادی های مونوکلونال پپتید مرتبط با ژن کلسی تونین (CGRP) را شروع کند. 35 درصد کمتر احتمال دارد که داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای را شروع کنند. و 23 درصد کمتر احتمال داشت دسته ای از مواد مخدر به نام گپانت را شروع کنند.
آکار گفت: میگرن مزمن اغلب با شرایط متابولیک و التهابی مانند چاقی، مقاومت به انسولین، آپنه خواب و افسردگی همپوشانی دارد که می تواند درمان را دشوارتر کند.
وی افزود: “تحقیقات اولیه در حال بررسی این موضوع است که آیا اثرات ضد التهابی و عصبی عروقی داروهای GLP-1 می تواند در درمان میگرن نقش داشته باشد، نه فقط از طریق کاهش وزن.”
با این حال، از آنجایی که این یک مطالعه مشاهدهای بود، محققان نتوانستند رابطه علت و معلولی مستقیمی را بین استفاده از داروهای GLP-1 و کاهش علائم میگرن اثبات کنند.
