محققان گزارش دادند که دادههای ردیابهای تناسب اندام نه تنها نشان میدهد چه کسانی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری هستند، بلکه مغز چه کسانی نیز ممکن است در معرض خطر زوال باشد.
کاترین فیتزجرالد، استادیار عصبشناسی و اپیدمیولوژی در دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور، سرپرست تیم تحقیق، میگوید: شناسایی زودهنگام بیماران در معرض خطر پیشرفت بیماری برای کاهش ناتوانی طولانیمدت ضروری است، اما آزمایشهای فعلی برای اندازهگیری ناتوانی اماس برای تشخیص تغییرات کوچک طراحی نشدهاند.
وی در خبری گفت: استفاده از یک وسیله نسبتا ارزان و در دسترس در اطراف مچ دست ممکن است به ما در تشخیص تغییرات اولیه بیماری کمک کند.
برای این مطالعه، محققان 238 فرد مبتلا به ام اس را با یک ردیاب تناسب اندام قرار دادند که میزان فعالیت بدنی آنها در طول روز، مدت زمانی را که در حالت نشسته یا غیر فعال سپری می کردند و همچنین چرخه خواب آنها را اندازه گیری می کرد.
از شرکت کنندگان خواسته شد که این دستگاه ها را به مدت دو هفته به صورت شبانه روزی بپوشند و این روند را هر سه ماه یکبار به مدت سه سال تکرار کنند.
به گفته محققان، در طول این مطالعه، 120 نفر به ام اس مبتلا شدند و الگوهای فعالیت بدنی آنها منعکس کننده افرادی بود که در معرض خطر بالاتری بودند.
به طور خاص، این مطالعه نشان داد افرادی که در نیمه اول روز فعالیت کمتری داشتند، 20 درصد بیشتر از افرادی که هیچ کاهشی در سطح فعالیت خود نداشتند، در معرض بدتر شدن ام اس قرار داشتند.
کاهش سطح فعالیت صبحگاهی نیز با آتروفی مغز در بیماران ام اس همراه بود که با کاهش حجم کل مغز، ماده خاکستری و تالاموس – ساختار مغزی که اطلاعات حسی و حرکتی را پردازش می کند – همراه بود.
دکتر الن موری، محقق ارشد و مدیر عصبشناسی و عفونیهای عصبی در دانشگاه جان هاپکینز، در بیانیهای گفت: «تحقیقات بیشتری برای تأیید این یافتهها مورد نیاز است، اما این هیجانانگیز است که فکر کنیم استفاده از دستگاههای در دسترس میتواند به ما کمک کند پیشبینی کنیم چه کسی در معرض خطر بدتر شدن بیماری است و به طور بالقوه از این تغییرات جلوگیری میکند».
وی افزود: شناسایی تغییرات کوچک همچنین می تواند به ما در سرعت بخشیدن به تحقیقات در مورد درمان های جدید کمک کند.
