به گزارش سلامت جو به نقل از فارس، زهرا پناهی، استاد گروه زنان و زایمان دانشگاه علوم پزشکی تهران در شبکه سلامت گفت: کیسه آب، غشای حیاتی که در دوران بارداری جنین را احاطه کرده و حاوی مایع آمنیوتیک است، نقش اساسی در رشد و بقای جنین دارد. اما پاره شدن این کیسه به خصوص در زمان نامناسب می تواند باعث نگرانی های جدی مادر و نوزاد شود.
وی ادامه داد: یکی از چالش های اصلی در تشخیص پارگی کیسه آب، شباهت علائم آن با بی اختیاری ادرار است که به ویژه در ماه های آخر بارداری شایع است. به همین دلیل معاینه دقیق و استریل توسط پزشک برای تایید خروج مایع از رحم ضروری است.
پناهی تصریح کرد: علاوه بر معاینه بالینی از روش های تشخیصی کمکی مانند آزمایشات آزمایشگاهی و سونوگرافی نیز برای اطمینان بیشتر استفاده می شود.
متخصص زنان و زایمان تاکید کرد: اهمیت پارگی کیسه آب به زمان وقوع آن بستگی دارد. بعد از هفته 26 بارداری که جنین زنده می ماند (با وزن تقریبی 750 گرم)، پارگی کیسه آمنیوتیک توجه ویژه ای را می طلبد. اگر بعد از این هفته کیسه آب پاره شود و مادر وارد فاز زایمان نشود، رویکرد درمانی شامل موارد زیر خواهد بود.
وی با اشاره به روش های درمانی گفت: آنتی بیوتیک درمانی: برای مقابله با هرگونه عفونت احتمالی. کورتیکواستروئیدها: برای تسریع بلوغ ریه های جنین. همچنین برای حفظ وضعیت جنین تا زمان زایمان طبیعی.
پناهی افزود: در این شرایط کمبود مایع آمنیوتیک می تواند منجر به مشکلات جدی مانند عدم رشد ریه ها و ناهنجاری های اندام در جنین شود. در موارد شدید، با توجه به غیرقابل حیات بودن جنین و خطر عفونت برای مادر، پزشکان ممکن است ختم بارداری را توصیه کنند.
وی خاطرنشان کرد: تشخیص دقیق علت پارگی کیسه آب مشکل است اما عوامل خطر متعددی شناسایی شده است. سابقه زایمان زودرس، عفونتهای فعال (بهویژه عفونتهای دستگاه ادراری)، و همچنین عواملی مانند ایستادن طولانیمدت، فعالیت بیش از حد، ورزش شدید و استرس میتواند احتمال این اتفاق را افزایش دهد.
