ورزش نکردن عوارض دیابت را تشدید می کند – خبرگزاری مهر ایران و جهان

سلامت جو به نقل از مدیسین نت، محققان گزارش دادند که تا ۱۰ درصد از عوارض دیابت مانند سکته، نارسایی قلبی، بیماری قلبی و کاهش بینایی را می توان به کم تحرکی نسبت داد.

جین فتر، محقق ارشد و محقق پزشکی در دانشگاه فدرال ریو گراند دو سول در برزیل گفت: علائم دیابت اغلب به عنوان پیامدهای اجتناب ناپذیر بیماری دیده می شود.

فتر در یک بیانیه خبری گفت: «یافته‌های ما این ایده را با نشان دادن اینکه بخش قابل‌توجهی از این عوارض را می‌توان از طریق افزایش قابل‌حساب فعالیت بدنی در میان افراد مبتلا به دیابت به چالش کشید.»

برای این مطالعه، محققان داده‌های نزدیک به 2.4 میلیون نفر را از 27 مطالعه قبلی بهداشتی که در سراسر جهان انجام شده بود، جمع‌آوری کردند.

با استفاده از این داده ها، محققان سطوح فعالیت بدنی در میان افراد مبتلا به دیابت و همچنین هرگونه عوارض مرتبط با دیابت را که ایجاد کردند، ردیابی کردند.

این تیم عدم تحرک بدنی را به عنوان عدم دستیابی به حداقل 150 دقیقه ورزش متوسط ​​تا شدید در هفته تعریف کردند.

طبق گفته‌های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده، نمونه‌هایی از ورزش با شدت متوسط ​​شامل پیاده‌روی سریع، دوچرخه‌سواری آهسته، یوگای فعال، یا انجام کارهای عمومی حیاط یا خانه است.

ورزش شدید شامل دویدن، شنا، رقص هوازی، دوچرخه سواری سریع، طناب زدن و کارهای سنگین در حیاط مانند بیل زدن است.

نتایج نشان داد که کم تحرکی در افراد دیابتی شامل موارد زیر است:

• 10.2% سکته مغزی

• 9.7 درصد رتینوپاتی دیابتی

• 7.3 درصد نارسایی قلبی

• تا 7 درصد بیماری های قلبی

به گفته محققان، زنان و افرادی که تحصیلات کمتری داشتند، به طور مداوم سطوح بالاتری از عوارض دیابت مرتبط با عدم ورزش را تجربه کردند.

Fetter گفت: «این مطالعه فعالیت بدنی را به عنوان یک مؤلفه کلیدی در پیشگیری از عوارض دیابت شناسایی می کند. ترویج فعالیت بدنی در میان افراد مبتلا به دیابت می تواند هزینه های بستری شدن، ناتوانی و مراقبت های بهداشتی را کاهش دهد و در عین حال کیفیت زندگی را بهبود بخشد.

با این حال، محققان هشدار دادند که با توجه به تفاوت‌هایی که در نحوه انجام فعالیت بدنی در نقاط مختلف جهان وجود دارد، یک رویکرد یک‌اندازه برای همه ممکن است برای همه کارساز نباشد.

به عنوان مثال، مردم کشورهای ثروتمند تمایل دارند در اوقات فراغت خود ورزش کنند، در حالی که در کشورهای کم درآمد، مردم به عنوان بخشی از کار خود فعالیت بدنی انجام می دهند.