به گزارش خبرگزاری سلامت، برخی مطالعات نشان می دهد که ممکن است بین رژیم غذایی پر قند و آکنه ارتباطی وجود داشته باشد، اما این موضوع تنها علت آکنه برای همه افراد نیست.
با این حال، آکادمی پوست آمریکا (AAD) اشاره می کند که همه مطالعات در مورد رژیم غذایی و آکنه به یک نتیجه نرسیده اند. همچنین وجود رابطه در تحقیقات لزوماً به این معنا نیست که شکر مستقیماً باعث ایجاد آکنه می شود. دانشمندان هنوز در مورد رابطه بین قند و آکنه مطمئن نیستند، اما چند نظریه وجود دارد. یک نظریه این است که غذاها و نوشیدنی های شیرین قند خون را افزایش می دهند که می تواند منجر به التهاب و افزایش تولید سبوم شود. از آنجایی که آکنه با هر دوی این عوامل مرتبط است، این فرآیند می تواند آکنه را تشدید کند.
قند خون بالا همچنین فاکتور رشد شبه انسولین نوع 1 “IGF-1” را افزایش می دهد که در رشد بافت نقش دارد. سطوح بالاتر IGF-1 ممکن است تولید چربی در پوست را افزایش دهد که می تواند منافذ را مسدود کند و منجر به آکنه شود.
نظریه دیگر این است که رژیم غذایی با قند بالا باعث افزایش سطح آندروژن می شود. آندروژن ها گروهی از هورمون ها از جمله تستوسترون هستند و همه افراد این هورمون ها را در سطوح مختلف دارند. آندروژن ها در مقادیر معمولی مضر نیستند، اما مقدار بیش از حد آنها می تواند به آکنه کمک کند. محققان هنوز در حال بررسی و تحقیق در مورد این ارتباطات هستند.
اگرچه قند ممکن است آکنه را در برخی افراد تشدید کند، اما برای همه یک عامل قطعی نیست. عوامل زیادی مانند «مرحله زندگی»، «سیکل قاعدگی»، «محصولات پوستی»، «بیماریها»، «داروهای خاص» و «سیگار کشیدن» میتوانند در ایجاد آکنه نقش داشته باشند.
مرحله زندگی؛ آکنه در دوران بلوغ شایع است زیرا سطح تستوسترون افزایش می یابد. آکنه همچنین ممکن است در دوران بارداری، پس از زایمان یا یائسگی ظاهر شود. همچنین، افراد در حال قاعدگی نوسانات هورمونی منظمی را تجربه می کنند که می تواند منجر به آکنه شود.
محصولات پوستی، برخی از محصولات مراقبت از پوست یا لوازم آرایشی اگر حاوی مواد تشکیل دهنده انسداد منافذ یا کمدوژن باشند می توانند باعث آکنه شوند. درماتیت تماسی و تحریک پوست نیز گاهی به صورت آکنه دیده می شود.
برخی از بیماری ها نیز به دلیل تأثیر بر هورمون ها می توانند باعث آکنه شوند. به عنوان مثال، آکنه می تواند یکی از علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) باشد. برخی داروها، برخی از روش های هورمونی کنترل بارداری ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی باعث آکنه شوند و سایر داروها مانند استروئیدها، لیتیوم یا داروهای ضد صرع نیز می توانند باعث آکنه شوند. سیگار ممکن است به آکنه در بزرگسالان کمک کند.
چگونه بفهمیم که شکر باعث آکنه می شود؟
آزمایش خاصی برای تشخیص آکنه مربوط به قند وجود ندارد. با این حال، اگر آکنه تنها علامت فرد باشد و خیلی شدید نباشد، ممکن است بتوان با ثبت روزانه علائم، تعیین کرد که آیا قند نقش دارد یا خیر. مواردی مانند سطح استرس، میزان خواب، چرخه های هورمونی، الگوهای غذایی و داروها را می توان ثبت کرد. اگر جوش های جدید به طور مداوم پس از خوردن غذاهای شیرین ظاهر شوند، این می تواند نشان دهنده یک ارتباط باشد. با این حال، باید توجه داشت که عوامل زیادی می توانند باعث ایجاد آکنه شوند، بنابراین ارتباط همیشه ساده و سرراست نیست.
همچنین ثبت دقیق غذا برای همه افراد مناسب نیست. برخی از افراد با سابقه اختلالات خوردن به طور تجربی گزارش داده اند که پیروی از رژیم غذایی یا مصرف شکر باعث ایجاد افکار ناراحت کننده در مورد غذا، وزن یا ظاهر آنها می شود. اگر این موضوع برای فردی نگران کننده است، بهتر است با پزشک مشورت کند. برخی از خانواده ها به دلیل عوامل ژنتیکی بیشتر از بقیه مستعد ابتلا به آکنه هستند.
برای آکنه ناشی از مصرف شکر چه باید کرد؟
اگر فردی مشکوک است که آکنه او مربوط به مصرف قند است و پزشک علت زمینهای دیگری پیدا نکرده است، میتواند با ایجاد تغییرات کوچک در الگوی غذایی این موضوع را بررسی کند. این کار را می توان به سادگی با کاهش مصرف قندهای افزوده انجام داد، قندهایی که مردم به غذاها اضافه می کنند تا آنها را شیرین کنند. شکر سفید، شکر قهوه ای، دکستروز و شربت ذرت از این قبیل قندها هستند.
این قندها در بسیاری از غذاها مانند نوشابه ها، قهوه شیرین، چای سرد، دسرها، ماست ها، محصولات پخته شده و نوشیدنی های الکلی یافت می شوند. این غذاها را می توان با برخی مواد غذایی مانند نوشابه بدون قند، قهوه تلخ، چای سیاه یا سبز بدون شکر، آب طعم دار و ماست طبیعی یا ماست یونانی جایگزین کرد. همچنین راه هایی مانند استفاده از استویا یا میوه ها برای شیرین کردن غذا بدون استفاده از شکر وجود دارد.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگرچه بسیاری آکنه را صرفاً یک مشکل ظاهری می دانند، اما می تواند تأثیر قابل توجهی بر اعتماد به نفس و سلامت روان داشته باشد. گاهی اوقات آکنه می تواند نشانه یک بیماری زمینه ای باشد. اگر خودمراقبتی و درمان های خانگی به آکنه شما کمک نمی کند، صحبت با پزشک برای مشاوره درمانی می تواند مفید باشد. همچنین، اگر آکنه شدید است یا با علائم دیگری ظاهر می شود، نباید در مراجعه به پزشک تردید کنید. این علائم عبارتند از: «دوراک عمیق، بزرگ و دردناک»، «دوراک عمیق یا شدید»، «علائم عفونت مانند تورم یا ترشح چرک»، «علائم تحریک پوست مانند خارش، سوزش یا پوسته شدن»، «ضایعاتی که تغییر رنگ میدهند، بزرگ میشوند یا بهبود نمییابند»، «تغییر وزن بدون دلیل مشخص یا ریزش موی غیرعادی»، «رشد نامنظم یا قاعدگی مردانه».
