رابطه اختلال بیش فعالی کودکی و مشکلات سلامتی در میانسالی – خبرگزاری مهر ایران و جهان

سلامت جو به نقل از هلث دی نیوز، محققان گزارش دادند افرادی که در سن 10 سالگی علائم اختلال بیش فعالی دارند، احتمالاً در سن 46 سالگی به بیماری مزمن و ناتوانی مبتلا می شوند.

این مطالعه نشان داد که این مشکلات سلامتی می تواند شامل آسم، میگرن، مشکلات کمر، سرطان، صرع، مشکلات شنوایی، اختلالات گوارشی، بیماری کلیوی و دیابت باشد.

جاشوا استات، محقق ارشد، استاد روان‌شناسی بالینی و سالمندان در دانشگاه کالج لندن در بریتانیا، گفت: ما شواهد نگران‌کننده‌ای پیدا کرده‌ایم که نشان می‌دهد افراد مبتلا به ADHD بیشتر از افراد عادی در طول زندگی‌شان سلامت ضعیف‌تری دارند.

استات در انتشار خبری گفت: “افراد مبتلا به ADHD می توانند با حمایت مناسب رشد کنند، اما این حمایت اغلب وجود ندارد، هم به دلیل فقدان خدمات حمایتی مناسب و هم به این دلیل که ADHD به خصوص در میانسالان و بزرگسالان مسن تر، به دلیل نیازهای برآورده نشده، تشخیص داده نمی شود.”

برای این مطالعه، محققان داده های نزدیک به 11000 شرکت کننده در یک پروژه تحقیقاتی بلندمدت سلامت بریتانیا را که در سال 1970 آغاز شد، تجزیه و تحلیل کردند.

این تیم ADHD دوران کودکی را بر اساس پرسشنامه های رفتاری کودک که توسط والدین و معلمان شرکت کنندگان در سن 10 سالگی پر شده بود، برآورد کردند.

آنها سپس سلامت هر فرد را ردیابی کردند تا ببینند آیا ویژگی های اولیه ADHD با خطر ابتلا به این بیماری در آینده مرتبط است یا خیر.

نتایج نشان داد افرادی که نمرات بالای اختلال بیش فعالی در دوران کودکی داشتند، 14 درصد بیشتر در معرض دو یا چند مشکل سلامت جسمانی در بزرگسالی بودند. به طور کلی، 42 درصد از کسانی که نمرات ADHD بالا در دوران کودکی داشتند، دو یا چند مشکل سلامتی در میانسالی داشتند، در مقایسه با 37 درصد از افرادی که نمرات پایین‌تری داشتند.

ADHD دوران کودکی همچنین با خطر بالاتر ناتوانی در میانسالی همراه بود – مشکلاتی در کار یا سایر فعالیت های روزانه به دلیل سلامت جسمانی ضعیف.

محققان دریافتند که ارتباط بین ADHD دوران کودکی و مشکلات سلامت مزمن در میانسالی در میان زنان قوی‌تر از مردان است.

به گفته محققان، این پیامدهای نامطلوب بهداشتی تا حدودی با افزایش مشکلات سلامت روان، نرخ بالای اضافه وزن و میزان بالاتر سیگار کشیدن در میان افراد مبتلا به ADHD توضیح داده می شود.

مطالعات قبلی همچنین نشان داده است که افراد مبتلا به ADHD بیشتر احتمال دارد رویدادهای استرس زا زندگی و طرد اجتماعی را تجربه کنند. همچنین احتمال کمتری دارد که مراقبت های پزشکی به موقع دریافت کنند.

امبر جان، محقق ارشد و مدرس روانشناسی در دانشگاه لیورپول و یکی از اعضای تیم تحقیقاتی، در یک کنفرانس مطبوعاتی گفت: توجه به این نکته مهم است که افراد مبتلا به ADHD گروهی متنوع با طیفی از نقاط قوت و تجربیات هستند و اکثر آنها زندگی طولانی و سالمی خواهند داشت.

جان افزود: با این حال بسیاری از افراد با موانع قابل توجهی برای تشخیص زودهنگام و حمایت مناسب مواجه هستند، این امر از آن جهت حائز اهمیت است که ارائه حمایت مناسب و رفع نیازهای افراد مبتلا به ADHD می تواند به بهبود سلامت جسمی و روانی آنها کمک کند.