طبق یک مطالعه اخیر، ورزش می تواند درد را تسکین دهد و عملکرد را بهبود بخشد، اما برای بیماران کافی نیست که این فواید را در زندگی روزمره خود ببینند.
میشل هال، محقق ارشد و استادیار دانشگاه سیدنی استرالیا، گفت: «ورزش به عنوان یک درمان اصلی برای آرتروز لگن توصیه میشود، و این بررسی این موضوع را رد نمیکند.
وی در بیانیهای گفت: «اما نتایج نشان میدهد که ما باید با بیماران صادق باشیم که میانگین سود ممکن است متوسط باشد، و ما به آزمایشهای طراحیشده بهتری نیاز داریم تا بفهمیم چه کسی بیشتر و از چه نوع ورزشی سود میبرد.»
برای این بررسی، محققان نتایج 18 کارآزمایی بالینی را با حدود 1400 نفر، در سنین 53 تا 74 سال مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. برنامه های ورزشی مورد آزمایش در این کارآزمایی ها شامل تمرینات قدرتی، ایروبیک و تمرینات ذهن و بدن مانند یوگا بود.
این بررسی نشان داد که در مقایسه با عدم درمان یا مراقبت معمول، ورزش احتمالاً درد را تا حدود 7 امتیاز در مقیاس 100 درجهای کاهش میدهد.
به گفته محققان، متأسفانه، بهبود حداقل 12 امتیاز لازم است تا بیماران متوجه تفاوت معنادار در زندگی روزمره خود شوند.
بدتر از آن، با توجه به طراحی مطالعات در این بررسی، به گفته محققان، این نتایج ممکن است اغراق آمیز باشد. شرکت کنندگان درد و عملکرد خود را گزارش کردند و بنابراین ممکن است باعث شود که ورزش موثرتر از آنچه هست به نظر برسد.
با این حال، محققان خاطرنشان کردند که ورزش مزایای سلامتی گستردهای فراتر از تسکین درد دارد و بعید است که آسیبی به همراه داشته باشد.
آنها به این نتیجه رسیدند که مطالعات بزرگتر و با طراحی بهتر برای دریافت تصویر واضح تری از مزایایی که ورزش می تواند به طور واقعی برای آرتروز مفصل ران ارائه دهد، مورد نیاز است.
بلیندا لافورد، محقق ارشد و محقق فیزیوتراپی در دانشگاه ملبورن، در بیانیهای گفت: برای برخی از افرادی که با درد لگن دست و پنجه نرم میکنند، ورزش واقعاً میتواند تنها امید آنها باشد، اما من همچنین نمیخواهم به بیماران امید کاذب بدهم. مهم است که تحقیقات آینده با کارآزمایی های بزرگتر و با کیفیت بهتر انجام شود و بررسی شود که چه نوع تمرینی به طور خاص برای افراد مختلف کار می کند.
