تمرین پیاده روی به رفع آرتروز زانو کمک می کند – خبرگزاری مهر | اخبار ایران و جهان

سلامت جو به نقل از هلث دی نیوز، محققان می گویند: آموزش راه رفتن مستلزم ایجاد یک تنظیم کوچک در زاویه پای شماست، تغییر کوچکی که می تواند فواید زیادی به همراه داشته باشد.
محققان دریافتند افرادی که تحت این آموزش قرار گرفتند، تسکین درد مشابه مسکنهای بدون نسخه یا مواد افیونی را تجربه کردند.
نتایج نشان داد که بازآموزی راه رفتن همچنین تخریب غضروف زانو را کاهش داده و پیشرفت آرتریت شرکت کنندگان را کند می کند.
اسکات اورلیچ، محقق اصلی و مدیر آزمایشگاه مهندسی زیستی جنبشی در دانشگاه یوتا، در بیانیهای گفت: بهویژه برای افراد 30، 40 یا 50 ساله، استئوآرتریت میتواند به معنای دهها سال مدیریت درد قبل از توصیه به تعویض مفصل باشد. این مداخله می تواند به پر کردن این شکاف بزرگ درمانی کمک کند.”
برای مطالعه جدید، محققان به طور تصادفی 34 فرد مبتلا به استئوآرتریت زانو را برای بازآموزی راه رفتن و 34 نفر دیگر را به تمرینات “شما” اختصاص دادند که در واقع راه رفتن طبیعی آنها را تغییر نداد.
به گفته محققان، همه شرکتکنندگان آرتروز خفیف تا متوسط در قسمت داخلی مفصل زانو داشتند که وزن بیشتری نسبت به قسمت خارجی آن تحمل میکند.
این شایع ترین نوع آرتروز زانو است، اما زاویه ایده آل پا برای کاهش بار روی آن قسمت از زانو از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
اورلیچ گفت: «ما از یک رویکرد شخصی برای انتخاب الگوی راه رفتن جدید هر فرد استفاده کردیم، که میزان کاهش بار روی زانو را بهبود بخشید و احتمالاً به تأثیر مثبت بر درد و غضروفی که مشاهده کردیم کمک کرد.
در طی دو بازدید اول، شرکتکنندگان تحت اسکن MRI قرار گرفتند و روی تردمیل راه رفتند در حالی که دوربینهای ضبط حرکت راه رفتن آنها را ضبط میکردند.
این روش دادههای مورد نیاز برای محاسبه اینکه آیا چرخاندن پای بیمار به داخل یا خارج باعث کاهش بیشتر بار و همچنین مفیدترین درجه تنظیم میشود را در اختیار محققان قرار میدهد.
این تجزیه و تحلیل شخصی همچنین به محققان اجازه داد تا شرکتکنندگانی را که از آموزش پیادهروی سود نمیبرند، بررسی کنند.
پس از این تجزیه و تحلیل اولیه، شرکت کنندگان برای شش جلسه آموزش راه رفتن هفتگی به آزمایشگاه بازگشتند. به نیمی از آنها تمریناتی داده شد که با تغییر راه رفتن به زانوهایشان کمک کرد و به نیمی دیگر تمرینات دارونما داده شد که راه رفتن طبیعی آنها را تقلید می کرد.
یک سال بعد، محققان برای ارزیابی سلامت زانو با شرکت کنندگان تماس گرفتند. بیماران همچنین برای بررسی ساختار زانوی خود MRI دوم انجام دادند.
اولریچ گفت: کاهش درد گزارش شده در افراد مورد انتظار چیزی بین آنچه از داروهای بدون نسخه مانند ایبوپروفن و مسکن هایی مانند OxyContin انتظار می رود بود. با MRI، ما همچنین شاهد تخریب کندتر نشانگر سلامت غضروف در گروه مداخله بودیم که بسیار هیجان انگیز بود.
به گفته محققان، با این حال، این برنامه قبل از استفاده گسترده باید ساده شود. ارزیابی راه رفتن با ضبط حرکت زمانبر و پرهزینه است.
این تیم امیدوار است که این آموزش در نهایت بتواند در یک کلینیک فیزیوتراپی انجام شود تا افراد بتوانند آموخته های خود را در حین راه رفتن تمرین کنند.
اولریش گفت: «ما و دیگران فناوریای را توسعه دادهایم که میتوان از آن برای شخصیسازی و ارائه این مداخله در یک محیط بالینی با استفاده از حسگرهای موبایل، مانند ویدیوی تلفن هوشمند و یک کفش هوشمند استفاده کرد.»



