به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از وبدا، حسین رضایی زاده با تاکید بر جایگاه راهبردی طب ایرانی در آینده نظام سلامت گفت: طب ایرانی صرفاً یک میراث تاریخی یا مجموعه ای از تجربیات به جا مانده از گذشته نیست، بلکه ظرفیتی علمی، تمدنی و فرهنگی برای پاسخگویی به بخشی از نیازهای امروز و فردای نظام سلامت کشور است.
وی با اشاره به مزیت های این مکتب در حوزه سلامت افزود: یکی از مهم ترین قابلیت های طب ایرانی توجه به تفاوت های فردی و حرکت به سمت شخصی سازی خدمات سلامت است. ظرفیتی که می تواند در کنار طب سنتی به بهبود کیفیت مراقبت، بهبود سبک زندگی و پیشگیری از بسیاری از بیماری های مزمن کمک کند.
رضایی زاده تصریح کرد: تمرکز طب ایرانی بر پیشگیری، اعتدال، اصلاح عادات و سبک زندگی سالم، کاهش بار بیماری های مزمن و در نتیجه هزینه های تحمیل شده بر مردم و نظام سلامت را ممکن می سازد.
رئیس مرکز طب مکمل و ایرانی ادامه داد: از این منظر طب ایرانی می تواند در مدیریت هزینه های سلامت، کاهش نیاز به مداخلات پرهزینه پزشکی و ارتقای شاخص های بهداشت عمومی نقش داشته باشد.
وی افزود: اینها ویژگی هایی است که طب ایرانی را از یک میراث ملی و تمدنی به ظرفیتی موثر و امیدبخش در سیاست گذاری سلامت تبدیل می کند.
دبیر ستاد توسعه علوم و فناوری گیاهان دارویی و طب سنتی با تاکید بر اینکه استفاده از این ظرفیت مستلزم غلبه بر دیدگاه های محدود و صرفا سنتی و گذشته محور است، تصریح کرد: رویکرد ما نگاه علمی، نظام مند و مبتنی بر شواهد به طب ایرانی است.
رضایی زاده تصریح کرد: ماموریت ما در این دوره حفظ، تثبیت و توسعه ظرفیت های موجود، اصلاح و تقویت ساختارهای مدیریتی و زمینه سازی برای نقش موثرتر طب ایرانی در نظام سلامت کشور است.
وی افزود: در این چارچوب تحقق اهداف برنامه هفتم برای پیشرفت کشور و بازتعریف جایگاه طب ایرانی در اسناد بالادستی از اولویت های جدی ماست.
رضایی زاده گفت: در زمینه اسناد رسمی، به روز رسانی «سند ملی گیاهان دارویی و طب سنتی» مصوب 4 تیر 1391 به دستور شورای عالی انقلاب فرهنگی در دستور کار قرار گرفته و در عین حال تدوین «سند ملی حاکمیت دارویی و طبیعی دارویی، طب سنتی و دارویی ایران» در دستور کار قرار گرفته است. همچنین با هدف تبیین جایگاه حقوقی، اجرایی و سیاسی این حوزه در حال پیگیری است.
رئیس مرکز طب مکمل و ایرانی تاکید کرد: هدف از تدوین این سند، توسعه طب ایرانی در قالب یک چارچوب حکمرانی مشخص، با نقشها، مسئولیتها و مسیرهای مشخص، در تعامل با سایر بخشهای نظام سلامت و حوزههای مرتبط است.
وی افزود: این رویکرد امکان استفاده بهتر از ظرفیت های ملی و بین المللی، توسعه نوآوری های دارویی و ارتقای جایگاه طب ایرانی در عرصه علمی و اجرایی را فراهم می کند.
